กตเห็นว่าบริเวณใกล้หอโอสถสวรรค์มีร่องรอยการต่อสู้เล็กน้อยอยู่หลายแห่ง ทั้งเศษไม้แตกหักและคราบเลือดจาง ๆ ที่ถูกฝนชะล้างไปเกือบหมด
สีหน้าของเขาเย็นลงทันที
ทั้งสองเร่งฝีเท้ากลับไปยังหอโอสถสวรรค์
เมื่อประตูหอถูกผลักเปิดออก กลิ่นยาสมุนไพรจาง ๆ ก็ลอยมาแตะจมูก แต่บรรยากาศภายในกลับไม่สงบเหมือนเดิม คนงานและลูกจ้างในหอต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด บางคนมีบาดแผลที่แขนและไหล่ ราวกับเพิ่งผ่านเหตุวุ่นวายมาไม่นาน
และในเวลานั้นเอง หญิงสาวผู้หนึ่งก็รีบเดินลงมาจากชั้นบน
นางสวมชุดสีเขียวอ่อน ใบหน้างดงามแต่แฝงความเหนื่อยล้า ดวงตาคู่สวยมีร่องรอยกังวลชัดเจน
เมื่อเห็นหลินเย่กลับมา นางถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ราวกับยกภูเขาออกจากอก
“คุณชายหลิน… ในที่สุดท่านก็กลับมา”
หลินเย่พยักหน้าเล็กน้อย ดวงตากวาดมองนางอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวตรงหน้าคือ เย่ชิงอวี่
เดิมทีนางเป็นบุตรีของตระกูลเย่สาขารองในเมืองชิงเหอ ตระกูลของนางเคยทำธุรกิจสมุนไพรขนาดเล็ก แต่ภายหลังถูกหอโอสถชิงหยุนกดขี่จนเกือบล่มสลาย บิดาของนางล้มป่วยหนักจากการตรากตรำ ส่วนกิจการในบ้านก็ถูกฟางจงใช้เล่ห์เหลี่ยมบีบให้ขายในราคาต่ำ
หลินเย่เคยช่วยบิดาของนางไว้ด้วยโอสถหนึ
