รุ่งอรุณวันใหม่มาถึง
แต่บรรยากาศภายในเมืองชิงเหอกลับแตกต่างจากทุกวัน
เพราะวันนี้คือ
“งานตลาดโอสถประจำเมือง”
งานใหญ่ที่จัดขึ้นทุกสามเดือน
หอโอสถทุกแห่งสามารถนำโอสถ สมุนไพร และตำรับยาของตนออกมาจำหน่าย
นอกจากนี้ยังเป็นเวทีแสดงความสามารถของนักปรุงโอสถ
หากผู้ใดมีผลงานโดดเด่น
ชื่อเสียงจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
ภายในหอโอสถสวรรค์
ซูเฉินกำลังขนกล่องโอสถขึ้นรถเข็น
ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“นายท่าน”
“นี่เป็นงานใหญ่ที่สุดตั้งแต่เราเปิดร้านเลย”
หลินเย่พยักหน้า
สายตาสงบนิ่ง
เขารู้ดีว่างานครั้งนี้ไม่ได้มีเพียงโอกาส
แต่ยังมีอันตรายแฝงอยู่
เพราะหอโอสถชิงหยุนย่อมไม่ปล่อยให้ตนโดดเด่นง่าย ๆ
ไม่นานนัก
ทั้งสองก็มาถึงลานกลางเมือง
ผู้คนจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย
แผงขายโอสถเรียงรายเต็มพื้นที่
หอโอสถชื่อดังหลายแห่งส่งคนมาร่วมงาน
ส่วนบริเวณตรงกลาง
คือพื้นที่ของหอโอสถชิงหยุน
ซึ่งใหญ่โตที่สุด
ในฐานะหอโอสถอันดับหนึ่งของเมือง
เมื่อหลินเย่ปรากฏตัว
หลายคนเริ่มกระซิบกระซาบ
“นั่นคือเจ้าของหอโอสถสวรรค์”
“ได้ยินว่าโอสถราคาถูกมาก”
“แต่ไม่รู้คุณภาพเป็นอย่างไร”
ในขณะเดียวกัน
ฟางจงก็เดินออกมาจากพื้นที่จัดแสดง
สายตาเย็นเยียบจับ
