่วยาม
โอสถของหลายคนเริ่มสำเร็จ
แต่ส่วนใหญ่มีคุณภาพเพียงระดับธรรมดา
ในขณะนั้นเอง
เตาหลอมของจ้าวอี้พลันเปล่งแสงสีฟ้า
โอสถสามเม็ดลอยออกมาอย่างงดงาม
“คุณภาพสูง!”
กรรมการหลายคนพยักหน้าอย่างพอใจ
ผู้ชมต่างส่งเสียงชื่นชม
ฟางจงยิ้มอย่างมั่นใจ
แต่ในวินาทีนั้น
วูม!
แสงสีทองพลันพุ่งขึ้นจากเตาหลอมอีกฝั่งหนึ่ง
กลิ่นหอมสดชื่นแผ่กระจายไปทั่วลาน
ผู้คนจำนวนมากถึงกับลุกขึ้นยืน
หลินเย่เปิดฝาเตาหลอมช้า ๆ
โอสถห้าเม็ดลอยขึ้นกลางอากาศ
ทุกเม็ดกลมสมบูรณ์
ไร้ตำหนิแม้แต่น้อย
กรรมการอาวุโสคนหนึ่งถึงกับอุทาน
“โอสถสมบูรณ์แบบ!”
“เป็นไปไม่ได้!”
ผู้ชมทั้งลานตกอยู่ในความเงียบ
แม้แต่จ้าวอี้ยังหน้าเสีย
โอสถระดับนี้
เขาไม่เคยทำได้มาก่อน
ไม่นานนัก
ผลการแข่งขันก็ถูกประกาศ
อันดับหนึ่ง
หลินเย่
แห่งหอโอสถสวรรค์
เสียงฮือฮาดังไปทั่วทั้งงาน
ชื่อของหอโอสถสวรรค์เริ่มถูกพูดถึงจากทุกสารทิศ
แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังชื่นชม
เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งรีบวิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามา
บนหลังของเขาแบกชายชราที่หมดสติ
สีหน้าของชายชราเขียวคล้ำ
ลมหายใจอ่อนแรง
“ช่วยด้วย!”
“โปรดช่วยท่านพ่อข้าด้วย!”
“ท่านหมอทุกคนบอกว่าไม่มีทางรักษาแล้ว!”
ผู้คน
