บทที่ 174 ผู้ใดหมายฆ่าข้า?
จุดศูนย์กลางสูงสุดแห่งพันธมิตรเซียน
ในฐานะขุมอำนาจซึ่งเรืองอำนาจอยู่เหนือดินแดนบำเพ็ญแห่งปี้หยางมานานถึงสามพันปี ทั้งโครงสร้างและการปกครองย่อมฝังรากลึกในหัวใจผู้คน จุดศูนย์กลางของพันธมิตรเซียนจึงยิ่งใหญ่เกินพรรณนา
ตำหนักแก้ว หอศิลาผา หอชมฟ้า ศาลาในน้ำ
ณ ที่แห่งนี้ เหล่าผู้ฝึกตนระดับรวมโอสถ ระดับรวมจิต กระทั่งระดับหลอมสูญ ซึ่งนับว่าเป็นยอดคนยากจะพบพานในโลกภายนอก ล้วนสามารถพบได้ดาษดื่น ทว่าบัดนี้กลับพร้อมใจกันมาชุมนุมอยู่ที่นี่
ณ ขณะนั้น เหล่าผู้ฝึกตนผู้ปกติสูงส่งยิ่งนักล้วนมีสีหน้าหวาดผวา จ้องเขม็งไปยังมหาศาลาที่ผู้ฝึกตนขั้นผสานวิถีของพันธมิตรเคยใช้เป็นที่ปิดด่าน เพ่งมองไปยังบุรุษผู้ยืนอยู่กลางตำหนักโดยมีสองมือประสานหลัง ดวงตาฉายประกายครุ่นคิดราวกำลังเพ่งสำรวจฝูงชนด้วยความสำราญใจ
ณ เวลานั้นเอง กว่างหมิงก็ก้าวออกไปข้างหน้า
“ข้าน้อยขอคารวะผู้นำพันธมิตร!”
เสียงทุ้มดังกังวานสะท้อนทั่วสี่ทิศ แม้ไม่มีผู้ใดรู้จักกว่างหมิงมาก่อน ทว่ามีผู้เปิดคำ ก็ย่อมมีผู้ตาม เสียงคารวะที่กระจัดกระจายจึงแปรเปลี่ยนเป็นดังกึกก้องในชั่วครู่
“ข้าน้อยขอคารวะผู้นำพันธมิตร!”
ลวี่หยางเห็นดังนั้นก็แผ่จิตออกตรวจสอบทันที ว่ามีสักกี่ผู้ที่แสร้งนอบน้อม และมีเท่าใดที่จริงใจแท้ มิอาจรอดพ้นการพินิจของเขาแม้แต่คนเดียว
หากแต่ลวี่หยางหาได้ใส่ใจว่าผู้คนในพันธมิตรจะคิดเห็นต่อเขาเช่นไรไม่ แท้จริงแล้ว น
