ิกายศักดิ์สิทธิ์มิใช่พึ่งเคยปกครองนิกายสาขามาก่อน และแต่เดิมก็มิเคยสนว่าอีกฝ่ายจะพอใจหรือไม่ เพราะธรรมเนียมของนิกายศักดิ์สิทธิ์นั้นลือเลื่องทั่วหล้า จะให้ผู้อื่นคล้อยตามอย่างจริงใจย่อมเป็นสิ่งฝันเฟื่อง กระทั่งบอกว่าไร้ความหวังเลยก็ไม่ผิดนัก
ยิ่งไปกว่านั้น พันธมิตรเซียนเรืองปกครองมาเนิ่นนาน แน่นอนว่าย่อมมีผู้ภักดีดุจเหล็กกล้า
ด้วยเหตุนี้ ก่อนเรียกประชุมผู้คน ลวี่หยางก็ได้ปัดกวาดเสียรอบหนึ่งแล้ว ท้ายที่สุดหากพวกเจ้าทำให้ข้าไม่สบายใจ ข้าก็จะทำให้พวกเจ้าตายอย่างสบายใจแทน
ผู้ที่ยังสามารถยืนต่อหน้าเขาได้บัดนี้ ล้วนคือผู้ที่ยอมละทิ้งการต่อต้านไปแล้ว
นี่คือก้าวแรกในการควบคุมนิกายสาขาของนิกายศักดิ์สิทธิ์ ใช้กำลังอันเด็ดขาด พิสูจน์สถานะของตนให้ประจักษ์ และสยบจิตคิดขัดขืน
ต่อไปคือก้าวที่สอง การประกาศจุดยืน
“ครั้งนี้พันธมิตรเซียนประสบภัยอันใหญ่หลวง บรรดาผู้ฝึกตนขั้นสูงได้มอบหมายให้ข้ารับช่วงดูแลชั่วคราว แต่ข้ามิใช่ผู้มีประสบการณ์ในการบริหาร ด้วยเหตุนี้จึงต้องพึ่งพาความร่วมมือจากทุกท่านให้มากหน่อย”
คำหนึ่งคำ กำหนดแนวทางโดยสิ้นเชิง
วางใจได้เถิด อำนาจและฐานะของพวกเจ้าข้าจะไม่แตะต้อง ประโยชน์อันใดที่วันนี้เป็นของพวกเจ้า วันหน้าก็ยังคงเป็นของพวกเจ้า!
สิ้นคำนี้ สีหน้าของเหล่าผู้ฝึกตนหลอมสูญหลายคนก็คลายลงทันใด
จากนั้นก็ก้าวที่สาม
ในทุกองค์กร ย่อมมีเหล่าผู้แยกฝ่ายแยกกลุ่ม มีฝ่าย ก็ต้องมีผลประโยชน์ที่พ
