าเป็นอย่างไร ถึงได้ทำให้ผู้ตรวจการทหารหงหน้าตาอ้วนฉุเช่นนั้นได้ ยีนส์นี้ก็แข็งแกร่งเกินไปแล้ว
“มีเรื่องอะไร”
ศิษย์คนนั้นยืนห่างออกไปหน่อย แล้วค่อยพูดอย่างระมัดระวัง “ท่านผู้อาวุโสไป๋ ลูกชายของท่านถูกฆ่าแล้ว”
“เจ้าว่าอะไรนะ”
ร่างของไป๋จื่อเวยขยับ ราวกับเงาเลือนราง ในชั่วพริบตาเดียวก็มาถึงหน้าศิษย์คนนั้นแล้ว ปราณกล้าที่บ้าคลั่งก่อให้เกิดพายุในลานบ้านทั้งหมด ทำให้ศิษย์คนนั้นแทบจะรู้สึกว่าตนเองหายใจไม่ออก
“ลูกชายข้าตายได้อย่างไร”
เมื่อศิษย์คนนั้นเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้นางฟังอย่างยากลำบากแล้ว ใบหน้าที่งดงามของไป๋จื่อเวยก็เต็มไปด้วยไอสังหารที่น่าสะพรึงกลัว
“กู้เฉิง”
สองคำนี้ที่ออกมาจากปากของนาง ราวกับมีน้ำแข็งปะปนอยู่ด้วย เย็นยะเยือก
นางไม่สนใจเลยว่าทำไมกู้เฉิงถึงต้องฆ่าลูกชายของนาง นางรู้เพียงว่า ลูกชายของนางถูกคนฆ่าแล้ว
ไป๋จื่อเวยในวัยสาวมีเส้นทางความรักที่ขรุขระ นางกับหงติ้งซานยังมีเรื่องราวในอดีตที่ซับซ้อน มิฉะนั้นหงติ้งซานคงไม่ได้เป็นแม่ทัพใหญ่ ส่วนนางก็ยังคงเป็นเพียงผู้อาวุโสในสำนักเสวียนอู่เจินจง
ตอนที่นางตั้งครรภ์ได้ต่อสู้กับคนอื่นจนกระทบกระเทือนถึงทารกในครรภ์ ทำให้ลูกชายของนางหงเฉิงเย่ไม่สามารถฝึกฝนวิถีนักรบและบำเพ็ญปราณได้ตลอดชีวิต แม้จะมียาเม็ดช่วยเสริม แต่สุดท้ายนางก็อาจจะต้องเป็นคนแก่ส่งศพคนหนุ่ม
ดังนั้นตั้งแต่เล็กจนโต นางจึงรักหงเฉิงเย่อย่างตามใจ เพราะนางรู้สึกว่าตนเองเป็นห