ยากมีชีวิตอยู่แต่ตายหนึ่งคน สามารถช่วยทุกคนได้ นี่คือสิ่งที่คุ้มค่า อาจารย์ของข้าในตอนนั้นก็ทำเช่นนี้ในอดีตอาจารย์ของข้าสละกายเลี้ยงภูต ถ่วงเวลาจนกระทั่งท่านผู้บัญชาการใหญ่มาถึง เขาคือผู้ที่ช่วยข้าและบรรดาผู้มาสักการะไว้นี่คือสิ่งที่อาจารย์ของข้าสอนข้าไว้ ตอนนี้ก็ถึงตาข้าที่จะต้องเลือกเช่นนี้แล้วช่วยฝากคำพูดถึงท่านผู้บัญชาการใหญ่และพี่กู้ด้วย ขอบคุณที่พวกเขาคอยดูแลยังมีท่านเมิ่งหานถังที่อยู่ในเมืองหลวงอีก แม้ว่าเขาจะดูเย็นชาแต่กลับใจร้อน”พูดจบ เสี่ยวอี่ก็ยิ้มอย่างสดใสให้ทุกคน “ทุกท่าน ลาก่อน”
สิ้นเสียง เสี่ยวอี่ก็พุ่งเข้าไปในฝูงศพทันที รวบรวมพลังทั้งหมดใช้เลือดเนื้อและชีวิตของตนเองจุดยันต์อัคคีสวรรค์พิฆาตมารแผ่นนั้นในชั่วพริบตา อัคคีสวรรค์ที่ร้อนระอุก็ปรากฏขึ้นมาทันที พื้นดินราวกับทะเลเพลิงที่เดือดพล่านลุกไหม้ ทุกที่ที่ผ่านไป ซากศพเดินได้ทั้งหมดก็ถูกจุดไฟเผาจนกลายเป็นเถ้ากระดูกหวังฉีและคนอื่นๆเบิกตากว้างจนแทบจะปริแตก อดทนต่อความเจ็บปวดในใจอย่างสุดกำลัง หนีออกจากช่องทางที่ถูกเปลวไฟระเบิดออกไปการเสียสละเป็นเรื่องปกติสำหรับหน่วยพิทักษ์ราตรี แต่ครั้งนี้พวกเขากลับทนไม่ได้ที่สุดเสี่ยวอี่เป็นคนที่อัธยาศัยดีที่สุดในหน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัวเพราะทุกคนรู้ว่า เสี่ยวอี่จะไม่เล่นเล่ห์เหลี่ยมกับใคร หนุ่มน้อยคนนี้จะช่วยเหลือเจ้าโดยไม่หวังผลตอบแทนผลคือวันนี้ กลับเป็นเสี่ยวอี่ที่ต้องสละชีวิตเพื่อช
