่วยให้พวกเขาหนีรอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาถูกคนกันเองหักหลัง นี่จึงยิ่งทำให้พวกเขาเศร้าโศกและโกรธแค้นอย่างยิ่งใจกลางฝูงศพ ท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกโชน ร่างของเสี่ยวอี่หายไปแล้ว เหลือเพียงหุ่นฟางที่น่าเกลียดตัวหนึ่งที่น่าอัศจรรย์ที่ไม่ถูกเผาไหม้ในเปลวไฟ แต่กลับส่องประกายแสงสีเลือดจางๆ
กู้เฉิงและชุยจื่อเจี๋ยลงมาจากเขาอีกทางหนึ่งหลังจากที่ปีศาจซากศพตายแล้ว ซากศพเดินได้เหล่านั้นก็ไม่ต้องไปสนใจแล้ว ไอเย็นสลายไป พวกมันก็กลายเป็นเพียงศพธรรมดาแล้ว รอจนถึงรุ่งเช้าค่อยจัดการเผารวมกันก็พอแล้วเมื่อกลับมาถึงหน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองเหอหยาง จัดการให้ชุยจื่อเจี๋ยไปพักรักษาตัวแล้ว จ้าวซิงหมิงและคนอื่นๆก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีที่ดูไม่ได้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและโกรธแค้นเมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้นของพวกเขา ในใจของกู้เฉิงก็จมลง แล้วกล่าว “เกิดอะไรขึ้น”หวังฉีกล่าวอย่างเศร้าโศก “ท่านผู้ตรวจการ เสี่ยวอี่เขาตายแล้ว”จ้าวซิงหมิงกล่าวอย่างเคียดแค้น “จะพูดให้ถูกคือ ถูกคนฆ่าตายเดิมทีเสี่ยวอี่ไม่จำเป็นต้องตาย”หลังจากที่จ้าวซิงหมิงและคนอื่นๆเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้กู้เฉิงฟังแล้ว สีหน้าของกู้เฉิงก็สงบนิ่งอย่างยิ่ง แต่ในดวงตากลับส่องประกายฆ่าฟันที่เย็นยะเยือกสำหรับกู้เฉิงแล้ว เสี่ยวอี่เป็นคนพิเศษ อาจจะนับได้ว่าเป็นเพื่อนของเขาไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้ เพื่อนของกู้เฉิงมีน้อยมาก
ชาติที่แล้วเพื่อหาเลี้ยงชีพ ต้องดิ้
