!”
“…วิชาเทพประจำตน? นั่นคืออะไร?”
กว่างหมิงรู้ตัวดีว่าได้เอ่ยจนปากแห้งปากแตกระดมถ้อยคำอย่างสุดความสามารถแล้ว ทว่าคำถามของผู้ผสานวิถีผู้นั้นกลับทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเขียวปั๊ดจนแทบจะหมดลมหายใจ
ไอ้พวกบ้านนอกนอกไร้ความรู้!
แต่ก็ใช่ว่าจะน่าแปลกใจนัก เพราะผู้ผสานวิถีเหล่านี้ล้วนแต่พึ่งพาราชโองการแท้จารอักขระทองแห่งวังจักรพรรดิถึงได้ฝืนยืมพลังวางรากฐานมาได้ เช่นนี้จะมีปัญญาใดบรรลุวิชาเทพประจำตนได้เล่า?
ไม่เคยบรรลุ เช่นนั้นไม่รู้ก็ย่อมเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
กว่างหมิงจึงขบฟันแน่น คิดจะอธิบายอย่างอดทนอีกครา ทว่าทันใดนั้นเองกลับเห็นผู้ผสานวิถีข้างกายผู้หนึ่งหยิบกระบี่เวทขึ้นมากระทันหัน ไม่เอ่ยคำใดแม้สักคำก็กวัดแกว่งฟันใส่ลวี่หยางทันที!
เพียงชั่วพริบตา ผู้ผสานวิถีทั้งสิบเอ็ดก็ลงมือพร้อมกัน!
แม้ขณะลงมือ มู่ฮวนยังไม่วายตะโกนลั่นว่า
“ท่านอาจารย์กว่างหมิง! จะรีรอร่วมมือกับคนชั่วผู้นี้ไปไย รีบลงมือเสีย อย่าปล่อยให้มันหลบหนีได้!”
กว่างหมิง: “…”
สัตว์เดรัจฉาน! นี่คิดจะลากข้าลงนรกด้วยรึ!
อย่างไรก็ตาม กว่างหมิงเองก็เป็นผู้ฝ่าฟันศึกใหญ่ไม่รู้กี่ครา จะปล่อยให้พันธะจากพันธมิตรเซียนมากดดันตนได้อย่างไร? สีหน้าเปลี่ยนเป็นขรึมในบัดดล ก่อนจะลงมือปะทุพลัง ออกกระบวนหลบเร้นตนพลันหายวับไปไกลถึงพันลี้!
“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ไว้ชีวิตข้าด้วย! ไว้ชีวิตข้าเถิด!”
ตัวเขาเองก็ยากเย็นแสนเข็ญกว่าจะได้ขึ้นครองตำแหน่งแห่ง
