ที่อ่อนน้อมถ่อมตนมำตลอดแม้กระทั่งงำนศพของจี้ไห่หยำหัวหน้ำสมำคมฉำงเล่อก็เป็นเขำที่จัดพิธีให้ ท ำให้กู้เฉิงรู้สึกว่ำคนผู้นี้เป็นคนดีมีน ้ำใจแต่เมื่อชิวเหลียนตงได้ยินค ำพูดนั้นกลับตัวสั่นสะท้ำน เมื่อจ ำได้ว่ำเป็นกู้เฉิง เขำจึงถอนหำยใจยำว “ที่แท้ก็เป็นท่ำนกู้นี่เอง
ในส ำนักของข้ำน้อยยังมีธุระ คงจะไม่ได้คุยกับท่ำนกู้นำนนักโอกำสหน้ำพบกันใหม่”หลังจำกทักทำยกันสองสำมค ำ ชิวเหลียนตงก็หันหลังเดินจำกไปอย่ำงสุภำพ เห็นได้ชัดว่ำไม่อยำกคุยกับกู้เฉิงนำนกู้เฉิงลูบคำง รู้สึกอึดอัดเล็กน้อยดูเหมือนอีกฝ่ำยจะไม่ค่อยอยำกสนิทสนมกับเขำสักเท่ำไหร่ หรือจะเป็นเพรำะเรื่องที่เขำท ำลำยล้ำงลัทธิเต๋ำเร้นลับกันนะแต่กู้เฉิงก็ไม่ได้ใส่ใจมำกนัก เมื่อได้ของที่ต้องกำรแล้ว เขำก็เดินทำงกลับเมืองเหอหยำงพร้อมกับชุยจื่อเจี๋ยทันที
