้กลับใช้ยำเม็ดเป็นสื่อกลำงในกำรแลกเปลี่ยนอย่ำงโจ่งแจ้ง เหตุผลก็คือร้ำนค้ำทุกแห่งที่เปิดในตลำดนัดผู้ฝึกตนในเมืองหลินอันจะต้องจ่ำยผลประโยชน์สำมส่วนให้กับเซี่ยอันจือแน่นอนว่ำนี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย วิธีกำรหำเงินของท่ำนผู้บัญชำกำรปรำบปรำมผู้นี้มีมำกกว่ำนั้นหำกมีใครลงมือในเมืองหลินอัน หน่วยพิทักษ์รำตรีจะจับกุมทันทีแล้วให้จ่ำยเงินประกันตัว ใครจ่ำยมำกก็ปล่อยก่อน คนที่จ่ำยน้อยจะถูกลงโทษหนักด้วยเหตุนี้คู่กรณีที่ลงมือกันแทบจะแย่งกันจ่ำยเงิน กลัวว่ำตัวเองจะกลำยเป็นคนที่จ่ำยน้อยดังนั้นในเวลำต่อมำ ควำมสงบเรียบร้อยของเมืองหลินอันก็ดีขึ้นมำกจริงๆ เพรำะคนส่วนใหญ่สู้ได้ แต่จ่ำยไม่ไหว
แม้ว่ำกู้เฉิงจะไม่ขำดเงิน แต่เงินของเขำก็พอแค่ค่ำกินอยู่เดินทำงกำรจะซื้อวัตถุดิบส ำหรับฝึกตนแบบนี้ยังไม่พอแต่ตอนที่กวำดล้ำงลัทธิเต๋ำเร้นลับ กู้เฉิงก็ได้ยำเม็ดมำไม่น้อยเมื่อใช้ของที่เป็นสื่อกลำงนี้ กู้เฉิงก็สำมำรถแลกของที่ต้องกำรมำได้ทั้งหมดอย่ำงรำบรื่นขณะที่กู้เฉิงก ำลังจะจำกไป เขำกลับเห็นคนคุ้นเคย หรือจะให้ถูกก็คือคนที่แค่รู้จัก“ท่ำนนักพรตชิวก็มำซื้อหำทรัพยำกรฝึกตนที่เมืองหลินอันด้วยหรือ”คนที่กู้เฉิงเห็นคือชิวเหลียนตงจำกอำรำมฉำงชุนนั่นเองแม้ว่ำกู้เฉิงจะไม่เคยคุยกับอีกฝ่ำยไม่กี่ค ำ แต่ควำมประทับใจที่เขำมีต่อชิวเหลียนตงก็ไม่เลวเลยอย่ำงน้อยในครั้งที่แล้วเรื่องสมำคมฉำงเล่อ อีกฝ่ำยก็ไม่ได้เป็นศัตรูกับเขำ และยังแสดงท่ำที
