ทำความเข้าใจตำแหน่งของท่านให้ดี อย่าลืมว่าท่านยืนอยู่ข้างไหน”ในขณะที่เฉินฉงซานยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ชุยจื่อเจี๋ยก็ตะโกนเสียงเบา “หุบปากให้ข้าทั้งหมด
ตอนนี้เรื่องนี้ใหญ่โตขึ้นมาบ้างแล้ว ศิษย์ที่รอดชีวิตของสำนักเต๋าเสวียนกลับวิ่งไปที่เมืองหลินอันเพื่อสกัดกั้นท่านผู้บัญชาการปราบปรามเพื่อร้องเรียนเรื่องนี้ถูกท่านผู้บัญชาการปราบปรามรู้แล้ว เรื่องจะต้องจัดการอย่างไร แม้แต่ข้าก็ไม่สามารถมีอิทธิพลได้กู้เฉิงตามข้าไปที่เมืองหลินอัน คนอื่นๆ ก็จำไว้ให้ดี หลังจากนี้หากเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นมา จะต้องแจ้งข้าก่อนแล้วค่อยลงมือ”ผู้ตรวจการณ์ราตรีคนอื่นๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็พยักหน้ารับคำ เฉินฉงซานยิ่งมีรอยยิ้มที่ลิงโลดจากไปเขาอยู่ในเมืองเหอหยางมานาน อยู่ในแคว้นตงหลินนานยิ่งกว่าเขารู้ดีถึงสไตล์การทำงานของท่านผู้ใหญ่นั้น สิ่งที่กู้เฉิงทำในสายตาของท่านผู้ใหญ่นั้นคือเรื่องต้องห้ามต่อให้ชุยจื่อเจี๋ยอยากจะรักษากู้เฉิงไว้ก็เป็นไปไม่ได้ให้เจ้าหยิ่งยโสโอหัง ก็หนีไม่พ้นเคราะห์กรรมครั้งนี้เมื่อทุกคนจากไปแล้ว ใบหน้าที่เคร่งขรึมของชุยจื่อเจี๋ยก็คลายลง ชี้ไปที่กู้เฉิงแล้วยิ้มขมขื่น “เจ้าหนอเจ้า เจ้าก็รู้ว่า ครั้งนี้เรื่องที่เจ้าก่อขึ้นมาใหญ่โตแค่ไหน
ท่านผู้บัญชาการปราบปรามต้องการความสงบสุขเป็นหลักหน่วยพิทักษ์ราตรีลงมือทำลายสำนักอย่างเปิดเผย นี่เป็นเรื่องที่ไม่ได้เกิดขึ้นมานานมากแล้วอันที่จริงเรื่องข้าก็เข้าใจ
