นึ่งของกู้เฉิงกลับถูกนางดึงไปเถาวัลย์กิ่งหนึ่งพันอยู่ที่ขาของกู้เฉิง กู้เฉิงกลับจงใจเปิดช่องโหว่กระบี่เลือดเหวในมือถูกหุ่นเชิดโลหิตอสูรดีดกระเด็นไปในชั่วพริบตา
ทันใดนั้น กู้เฉิงก็กระตุ้นสัตย์เลือดให้ถึงขีดสุด พลังเลือดในร่างกายก็เดือดพล่านอย่างบ้าคลั่ง เส้นเลือดสิบสายก็ลอยออกมาจากสองมือ ดึงไปรอบๆ อย่างแรงเสียงร้องอุทานดังขึ้น กระบี่เรียวยาวในมือของผู้หญิงคนนั้นถูกพลังของสัตย์เลือดฉีกออกเป็นชิ้นๆ โดยตรง นางทั้งคนก็ถูกเส้นเลือดดึงมาอยู่ข้างๆ กู้เฉิง ราวกับถูกกู้เฉิงดึงเข้ามาในอ้อมกอด‘ฉึกฉึก’ในการกอดอย่างแรง เส้นเลือดสิบสายก็กรีดผ่านร่างกายของผู้หญิงคนนั้นไป พลังเลือดถูกสัตย์เลือดดูดซับไป ก็เหลือเพียงแค่ซากศพที่แหลกเหลวร่วงลงกับพื้นจากนั้นเส้นเลือดสิบสายก็ถูกกู้เฉิงรวมกันเป็นเส้นเดียว เมื่อเขาเหวี่ยงออกไปอย่างแรง ราวกับหอกยาวสีเลือด ที่ใดที่ผ่านไปก็ไม่มีอะไรต้านทานได้ แทงทะลุผู้อาวุโสสำนักเต๋าเสวียนที่โยนเถาวัลย์ออกมาในทันทีในการต่อสู้ที่ดุเดือดและสั้นๆ ในดวงตาของจงหลินก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวแล้วเพียงแค่ชั่วครู่เดียว เจ็ดผู้อาวุโสของสำนักเต๋าเสวียนก็ถูกกู้เฉิงฆ่าจนเหลือเพียงเขาคนเดียว
ตอนนี้ในสายตาของเขา กู้เฉิงที่อาบเลือดไปทั้งตัว เกราะนิลสีดำนั้นก็ได้ถูกย้อมเป็นเกราะเลือดไปแล้ว เมื่อเขามองมาที่ตนเอง ราวกับเป็นภูตอสูรที่ออกมาจากนรกจงหลินหนีแล้วเขาถูกทำให้ขวัญหนีดีฝ่อไม่สนใจศิษย์คนอื
