จห้าส่วนก็เพียงพอแล้วเวลาไม่คอยท่า กู้เฉิงจึงนำคนกลับไปที่ฐานที่มั่นอำเภอหลัวก่อนเพราะการจะทำลายสำนักเต๋าเสวียน เพียงแค่กำลังของหน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัวยังไม่เพียงพอ ต้องหาความช่วยเหลือจากภายนอกเพราะเรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน ดังนั้นคนของตระกูลโจวและสมาคมฉางเล่อจึงยังไม่จากไป แต่ถูกเหลยเผิงแห่งสมาคมหลัวเฟิงต้อนรับอยู่กู้เฉิงไปหาผู้จัดการชราของตระกูลโจวโดยตรง พูดเสียงหนัก“ท่านผู้เฒ่า ตอนนี้ข้ามีเรื่องด่วนต้องติดต่อกับพี่โจว ท่านพอจะทำได้หรือไม่”ผู้จัดการชราของตระกูลโจวคนนั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ท่านกู้เร่งด่วนมากรึ”กู้เฉิงพยักหน้า “เร่งด่วนมาก”“เช่นนั้นดี โปรดท่านกู้รอสักครู่”พูดจบ ผู้จัดการชราของตระกูลโจวคนนั้นก็ให้คนไปเตรียมการอยู่พักหนึ่ง หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งและนกกระเรียนกระดาษที่พับจากยันต์สีเหลืองออกมาตัวหนึ่ง
“ท่านกู้ เพราะมาอย่างเร่งรีบ ดังนั้นข้าจึงนำนกกระเรียนกระดาษวิญญาณมาเพียงตัวเดียว มีเรื่องอะไรก็ขอให้เขียนลงบนกระดาษ พูดสั้นๆ”กู้เฉิงพยักหน้า สิ่งที่เขาจะเขียนนั้นง่ายมาก เขาเพียงแค่ต้องการขอให้โจวเจี้ยนซิงช่วยเรื่องหนึ่ง ใช้บารมีของตระกูลโจว ย้ายอวี๋ไป่เชียนออกจากสำนักเต๋าเสวียนชั่วคราวมีอวี๋ไป่เชียนที่เป็นผู้บำเพ็ญปราณระดับเจ็ดขั้นสูงสุดอยู่ กู้เฉิงก็อย่าได้คิดที่จะทำลายสำนักเต๋าเสวียนเลยหลังจากเขียนเสร็จ ผู้จัดการชราก็สอดจดหมายเข้าไปในนกกระเรียนกระดาษ ดึงหางของนกกระเรีย
