ฮั่นตบขา “ก็สำนักเต๋าเสวียนนี่แหละคนในขบวนสินค้าบอกว่า ดูเหมือนว่าตู้จื่อหยางคนนี้จะบังคับซื้อของอย่างหนึ่งในขบวนสินค้าของพวกเขา แต่ให้เงินน้อยเกินไปจงฮั่นเด็กคนนั้นทำงานจริงจัง คนอื่นไม่มีใครออกหน้า เขาในฐานะหัวหน้าองครักษ์ขบวนสินค้าจึงไปมีเรื่องกับตู้จื่อหยางคนนั้น ดูเหมือนจะต่อยอีกฝ่ายไปหนึ่งหมัด ผลคือถูกอีกฝ่ายใช้วิชามารเผาจนตายทั้งเป็นและข้ายังแอบได้ยินคนอื่นคุยกับผู้ใหญ่บ้านด้วย ก็มีคนรู้สึกว่าผู้ใหญ่บ้านทำเกินไปหน่อยในอดีตเรื่องแบบนี้ก็มี แต่ก็ยังจะเหลือที่ดินให้คนอื่นไม่กี่หมู่เหลือทางรอดให้แต่ครั้งนี้ผู้ใหญ่บ้านกลับบอกว่า ก็คือตู้จื่อหยางคนนั้นสั่งให้เขาทำแบบนี้ แม้แต่ทางการก็ไม่กล้าไปยุ่งกับสำนักเหล่านั้น”เมื่อได้ยินว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสำนักเต๋าเสวียนด้วย ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เงียบไปจ้าวซิงหมิงเดินมาอยู่ข้างๆ กู้เฉิง พูดเสียงเบา “ท่าน… กู้ จริงๆแล้วเรื่องนี้ เราจะจัดการก็ได้ แต่ไม่จัดการก็ได้แม้เรื่องจะเกิดขึ้นในเขตอำเภอหลัวของข้า แต่เกี่ยวข้องกับสำนักเต๋าเสวียนซึ่งเป็นสำนักใหญ่ของเมืองเหอหยาง นั่นก็ไม่อยู่ใน
เขตอำนาจของอำเภอหลัวของข้าแล้ว ต่อให้ท่านผู้บัญชาการใหญ่ชุยจื่อเจี๋ยกลับมา ก็จะไม่โทษท่านหรอกสำนักเต๋าเสวียนไม่ใช่แก๊งใต้ดินในอำเภอหลัว แต่เป็นสำนักบำเพ็ญเพียรที่เป็นทางการครั้งที่แล้วที่เราเจอจงหลินผู้อาวุโสของสำนักเต๋าเสวียนก็เป็นเพียงหนึ่งในผู้อาวุโสหลายค
