สีดำบนพื้นก็ลอยขึ้นมาทันที พันรอบขาของกู้เฉิงขึ้นมา
ทั่วทั้งร่างของกู้เฉิงถูกแสงโลหิตห่อหุ้มไว้ แม้แต่ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็ถูกย้อมไปด้วยสีเลือดที่ไร้ขอบเขตมือซ้ายคว้าอย่างแรง เส้นเลือดห้าสายเบ่งบานออกมาจากมือของกู้เฉิง ห่อหุ้มหนองสีดำทั้งหมดไว้โดยตรง ฉีกกระชากมันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันทีเพียงแค่ลงมือไปสองกระบวนท่า กู้เฉิงก็รู้สึกว่าเลือดในร่างกายของตนเองกำลังเผาไหม้อย่างบ้าคลั่ง และความกระหายเลือดฆ่าฟันก็กำลังกัดกร่อนจิตใจของเขา กระตุ้นให้เขาเติมเลือดเวลาไม่มากแล้ว กู้เฉิงไม่สนใจสัตว์ประหลาดอีกตัวหนึ่ง เท้ากระทืบลงพื้น พุ่งเข้าใส่ประตูหลังของศาลบรรพชนด้วยความเร็วที่เร็วกว่าเมื่อครู่หลายเท่า ทลายมันจนแหลกละเอียด ฟันกระบี่ใส่แผ่นศิลาจารึกที่อยู่กลางศาลบรรพชนนั่นสัตว์ประหลาดตัวนั้นร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา แต่ก็สายไปแล้วเมื่อกู้เฉิงฟันกระบี่ลงไป แผ่นศิลาจารึกก็แยกออกเป็นสองท่อนทันที เลือดจำนวนมากพุ่งออกมา แม้แต่จะเติมเต็มศาลบรรพชนทั้งหลังในชั่วพริบตาที่แผ่นศิลาจารึกแตกละเอียด สัตว์ประหลาดที่อยู่ด้านหลังกลับค่อยๆ ละลายไป ราวกับสูญเสียพลังชีวิตบางอย่างไป
กู้เฉิงหน้าซีดเผือด ยืนอยู่ในทะเลเลือด รู้สึกว่าตนเองถูกรีดเร้นจนหมดสิ้นพลังของสัตย์เลือดน่าทึ่งจริงๆหลังจากใช้วิชาสัตย์เลือด พลังความเร็วและอื่นๆ ของตนเองแทบจะเพิ่มขึ้นในทุกๆ ด้าน และพลังของสัตย์เลือดเองก็แทบจะเรียกได้ว่าไร้เทียมทาน
