อย่างน้อยสัตว์ประหลาดเหล่านี้ก็ขวางไม่ได้แต่หากไม่ได้รับการเติมเลือดให้ทันเวลา สุดท้ายความกระหายเลือดก็จะเข้าครอบงำสติโดยสมบูรณ์ ผลลัพธ์ก็ไม่ต้องพูดถึงแล้วทันใดนั้นกู้เฉิงก็พบว่า ในทะเลเลือดนั้นยังมีของอยู่นั่นคือหนังมนุษย์แผ่นหนึ่ง หนังมนุษย์ที่ประณีตอย่างยิ่งแต่เมื่อเทียบกับหนังมนุษย์ก่อนหน้านี้ หนังมนุษย์แผ่นนี้ไม่มีใบหน้า ใบหน้าเรียบเนียนอย่างยิ่ง ราวกับหญิงสาวชุดแดงในสุสานแม่ทัพคนนั้นกู้เฉิงนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที รีบพลิกหนังมนุษย์แผ่นนั้นกลับด้าน ด้านหลังของหนังมนุษย์แผ่นนั้น กลับมีอักษรตัวเล็กๆ สีเลือดเขียนอยู่เต็มไปหมด“ทะเลกุยซวี ภูเขาอวี่ฮว่า เจ็ดสิบสองวิชาอัศจรรย์ ห้าภูตเคลื่อนย้าย”เมื่อเห็นอักษรตัวเล็กๆ บรรทัดแรกนั้น กู้เฉิงก็ตกตะลึงอยู่ที่นั่น
อีกแล้วทะเลกุยซวี ภูเขาอวี่ฮว่า อีกแล้วเจ็ดสิบสองวิชาอัศจรรย์หากจะบอกว่าการได้ธนูปีศาจเย่หลัวเป็นเรื่องบังเอิญ การได้สัตย์เลือดเป็นเรื่องที่ต้องเกิด แล้วห้าภูตเคลื่อนย้ายนี่มันเรื่องอะไรกันครั้งหนึ่งคือบังเอิญ สองครั้งคือเรื่องบังเอิญ แล้วสามครั้งจะว่าอย่างไรกู้เฉิงไม่ใช่คนที่เชื่อในโชคชะตา แต่ในตอนนี้เขากลับรู้สึกว่าตนเองกับทะเลกุยซวี ภูเขาอวี่ฮว่า ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่บอกไม่ถูกอธิบายไม่ถูกกู้เฉิงไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้ เพราะเขาเคยชินกับการควบคุมทุกอย่างไว้ในมือของตนเองทันใดนั้นหนังมนุษย์แผ่นนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลงบา
