่นนั้นไม่รู้ว่ากระบี่เล่มเดียวของท่านจะสามารถต้านทานกระบี่แปดเล่มของข้าได้หรือไม่”สำนักเต๋าเสวียนเชี่ยวชาญวิชาลับสายมารต่างๆ ที่เรียกว่าวิชาลับสามสิบหกของเต๋าเสวียน จริงๆ แล้วที่มีพลังทำลายล้าง สามารถนำมาใช้ได้จริงมีไม่ถึงสิบวิชา หุ่นโลหิตอสูรที่จงหลินใช้อยู่นี้ก็เป็นหนึ่งในนั้นภายใต้การควบคุมของเส้นไหมสีเลือด ร่างของหุ่นโลหิตอสูรบิดเบี้ยวเป็นองศาที่ประหลาดอย่างยิ่ง แม้แต่ในอากาศก็ยังเปลี่ยนแปลงท่าทางอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร ใบมีดบนร่างของหุ่นโลหิตอสูร ก็ยังมีครึ่งหนึ่งชี้มาที่กู้เฉิง
ถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง ชั่วพริบตาต่อมาแขนขวาของกู้เฉิงก็เปลี่ยนเป็นแขนซากศพดำทันที บนกระบี่ห้วงโลหิตพลันปรากฏเปลวเพลิงยมโลกสีดำทมิฬขึ้นมาแตกต่างจากครั้งก่อนที่กู้เฉิงใช้แขนซากศพดำใช้วิชากระบี่สุริยันอักขระเดียว เปลวเพลิงยมโลกที่ปรากฏขึ้นในครั้งนี้ดำมืดไม่แน่นอน ไม่ใช่พลังปราณที่ว่างเปล่า แต่ราวกับว่ามีเพลิงเทียนยมโลกกำลังลุกไหม้อยู่จริงๆ แม้แต่แสงสว่างโดยรอบก็ถูกดูดเข้าไป ทุกครั้งที่เปลวเพลิงยมโลกเต้นระริก ก็ราวกับว่าภูตผีที่ซ่อนอยู่ในความมืดมิดได้ลืมตาขึ้นเพลงกระบี่เทียนยมโลก ภูตผีลืมตายังไม่หมดเพียงเท่านี้ ในชั่วพริบตาที่ออกกระบี่ กู้เฉิงก็วาดอักขระสัตย์เลือดขึ้นในใจ โลหิตในร่างกายพลันเดือดพล่าน แสงโลหิตสีดำทมิฬสายหนึ่งแนบชิดอยู่บนคมกระบี่ นำมาซึ่งไอสังหารที่หนาวเหน็บถึงขีดสุด“ฉึก”ร