่สิบกว่าปีบรรลุถึงระดับหกวิถีนักรบ ระดับหกบำเพ็ญปราณระดับนี้ ล้วนเป็นศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาสำนักใหญ่ๆพวกเราเลี้ยงดูท่านเหมือนนายน้อยจริงๆ
ในเมื่อท่านรู้แผนการของลัทธิแล้ว ท่านก็ควรจะรู้ว่า เพื่อแผนการนี้ลัทธิได้ทุ่มเทความพยายามไปมากเพียงใด หรือแม้กระทั่งท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ก็ยังต้องเสี่ยงภัยเพื่อการนี้นายน้อยท่านหนีไปก็แล้วไป กลับยังนำข้อมูลลับของลัทธิไปด้วยอีก นี่เป็นการทำลายรากฐานของลัทธิหลัวของเรานะ ในอนาคตหลังจากตายไป ก็จะไม่ได้เข้าสู่ดินแดนบริสุทธิ์ไร้ขีดจำกัด”“ดินแดนบริสุทธิ์ไร้ขีดจำกัดรึ”คนทรยศของลัทธิหลัวผู้นั้นหัวเราะอย่างประหลาด “ของหลอกลวงชาวบ้าน พวกเจ้ายังจะเชื่อเป็นจริงเป็นจังอีกรึ ไปให้พ้นวันนี้ข้าไว้ชีวิตเจ้า คนของลัทธิหลัวข้าฆ่าไปมากพอแล้ว ฆ่าเพิ่มอีกคนก็ไม่เป็นไร”นักพรตผู้นั้นหยิบแส้เหล็กออกมา หัวเราะอย่างเย็นชา “นายน้อยเอ๋ยนายน้อย ท่านกลายเป็นแบบนี้แล้ว ยังจะคิดฆ่าข้าอีกรึท่านรู้หรือไม่ว่าตอนนี้ประมุขลัทธิให้รางวัลนำจับท่านเท่าไหร่ขอเพียงนำท่านกลับไป ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย ก็มีสิทธิ์เข้าสู่ดินแดนลับบริสุทธิ์เพื่อฝึกฝนวันนี้เจอแล้ว ก็สมควรจะเป็นวาสนาของข้า”สิ้นเสียง นักพรตผู้นั้นก็ถือแส้เหล็กพุ่งเข้ามาโดยตรง
แต่ในตอนนี้คนทรยศของลัทธิหลัวผู้นั้นกลับหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ กู้เฉิงอยู่ไกล แถมยังมืดอยู่บ้างมองไม่ค่อยชัด ดูเหมือนจะเป็นของที่มีลักษณะคล้ายแขนนั
