ึกฝนเสริมความก้าวหน้าช้า จึงยังไม่ก้าวเข้าสู่ระดับเจ็ดหลอมกระดูกผ่านเจ้านายมาหลายคน เมิ่งหานถังเป็นคนที่เขาพอใจที่สุด เขามีหัวใจของนักรบ ปฏิบัติต่อลูกน้องอย่างยุติธรรมและเที่ยงตรง การอยู่กับเจ้านายเช่นนี้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกขายเมื่อไหร่แต่ในตอนนี้กู้เฉิงกลับให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดแก่เขาหากไม่นับรวมระดับฝีมือ วิธีการทำงานที่เด็ดเดี่ยวและโหดเหี้ยมของกู้เฉิงเช่นนี้ อาจจะไปได้ไกลกว่าเมิ่งหานถัง………………เที่ยงคืน ฮวาชิงออกจากหอสุขสำราญ ส่งลูกน้องสองสามคนกลับไป แล้วกลับไปที่บ้านของเขาในเมืองใต้ฮวาชิงเป็นเจ้าของหอนางโลม แต่ในหอนางโลมของตนเองเขากลับไม่เคยแตะต้องหญิงสาวแม้แต่คนเดียว กลับกันในคฤหาสน์ใหญ่ของเขา เขากลับแต่งอนุภรรยาถึงสิบคน แถมยังแต่งปีละคนอีกด้วยดังนั้นคนในสมาคมของอำเภอหลัวต่างก็ลือกันว่า ฮวาชิงไม่ใช่แค่ถูกทำร้ายที่ช่วงล่าง แต่คือไม่มีของสิ่งนั้นโดยสิ้นเชิง ไม่สามารถทำหน้าที่ของชายชาตรีได้ ดังนั้นการแต่งอนุภรรยาปีละคนก็เพื่อปิดบังเท่านั้น
อนุภรรยาทั้งสิบคนของเขาถูกเขาทรมานจนไม่มีเนื้อดีๆ บนร่างกายแม้แต่ชิ้นเดียว ว่ากันว่ามีอนุภรรยาคนหนึ่งทนไม่ไหว จึงได้ลักลอบคบชู้กับลูกน้องคนสนิทของเขา คิดจะฆ่าเขาในตอนกลางคืนผลปรากฏว่าฮวาชิงกลับพกดาบติดตัวตอนนอนด้วยอนุภรรยาคนนั้นถูกฝังทั้งเป็น ลูกน้องคนนั้นยิ่งถูกตัดช่วงล่างให้สุนัขกิน สุดท้ายก็ถูกแล่เนื้อเถือหนังจนตาย วิธีการโหดเ