ดาบใบหลิวสีดำสนิทนั้นราวกับไร้รูป กู้เฉิงทำได้เพียงรู้สึกถึงลมกระโชกที่เย็นเยียบพัดปะทะใบหน้าดาบราตรีฮวาชิง หมายถึงดาบของเขา และยังหมายถึงวิชาดาบของเขาด้วยก่อนหน้านี้วิชาดาบของฮวาชิงเป็นเพียงแค่รวดเร็วและโหดเหี้ยมแต่หลังจากที่ทำหน้าที่ของชายชาตรีไม่ได้แล้ว วิชาดาบของเขากลับกลายเป็นลึกลับซับซ้อนอย่างยิ่งคมดาบที่เรียวบางปรากฏขึ้นเบื้องหน้ากู้เฉิง พุ่งตรงไปยังลำคอของกู้เฉิงยกกระบี่ยาวขึ้นขวางไว้เบื้องหน้า ดาบและกระบี่ปะทะกันเกิดเสียงดังขึ้น กู้เฉิงถูกแรงกระแทกจนถอยหลังไปครึ่งก้าวดาบใบหลิวในมือของฮวาชิงยิ่งราวกับงูพิษตัวหนึ่ง พลิกซ้ายพลิกขวา ไม่ว่าตัวดาบจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร พลังปราณก็ยังคงชี้ไปที่ลำคอของกู้เฉิงเสมอแต่ในวินาทีต่อมา กู้เฉิงก็ใช้สองมือจับกระบี่ กระบวนท่ากระบี่ดูเรียบง่าย แต่กลับไม่สนใจว่ากระบวนท่าดาบของฮวาชิงจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร ฟันออกไปสามกระบี่ตรงๆ
กระบี่หนึ่งปิดทางบน กระบี่หนึ่งฟันตรงกลาง กระบี่สุดท้ายกลับกวาดมาในแนวขวาง กระบี่ยาวสามฉื่อกลับถูกกู้เฉิงใช้ให้ความรู้สึกเหมือนกระบี่หนักไม่ว่ากระบวนท่าดาบของฮวาชิงจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร ในที่สุดก็ล้วนปะทะเข้ากับสามกระบี่นั้น พลังปราณปะทะกันเกิดเสียงดังสนั่นขึ้นเป็นระลอกๆกระบี่ทลายวิชาที่ได้รับมาจากมือสังหารหานถิงนั้นเป็นมิตรกับนักรบที่เพิ่งจะเข้าสู่วิถีนักรบอย่างยิ่ง เปลี่ยนความซับซ้อนให้เป็นความเรียบง่าย เรียกได้ว่าเป็นรากฐา
