ออำเภอหลัว กฎเกณฑ์ที่นั่นจะนำมาใช้ที่นี่ได้รึแต่เหลยเผิงก็ไม่กล้าที่จะโต้เถียงอีกฝ่ายในบรรดาสามสมาคม สมาคมหลัวเฟิงของเขาอ่อนแอที่สุด หากล่วงเกินอีกฝ่าย ชีวิตของเขาก็จะยิ่งลำบาก
นอกหอสุขสำราญ หวังฉีกล่าวอย่างโกรธเคือง “น้องกู้ เมื่อครู่เจ้าห้ามข้าทำไม”กู้เฉิงกล่าวอย่างเรียบเฉย “ไม่ห้ามแล้วจะทำอย่างไร ลงมือกับพวกมันรึสามคนระดับแปดขั้นปลายหรือขั้นสูงสุด พวกเราจะสู้ได้หรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง ในหอสุขสำราญทั้งหลังมีสมาชิกสมาคมอยู่กี่คนสองหมัดยากจะสู้สี่มือ พวกเราเป็นคนของหน่วยพิทักษ์ราตรี อีกฝ่ายย่อมไม่กล้าทำอะไรพวกเรา แต่ถึงตอนนั้นให้ท่านใต้เท้ามาพาตัวกลับไป พวกเราจะยังมีหน้าอยู่รึ”หวังฉีเงียบไปทันที เสี่ยวอี่กล่าวอย่างไม่พอใจ “แล้วพวกเราจะทำอย่างไร เรื่องนี้จะปล่อยไปแบบนี้รึ พวกมันรังแกคนเกินไปแล้ว”เสี่ยวอี่เป็นคนอารมณ์ดี แต่ทว่าวันนี้ตู้ซินอู่กลับดูหมิ่นหน่วยพิทักษ์ราตรี นี่เป็นสิ่งที่เสี่ยวอี่รับไม่ได้ชีวิตของเขาถูกหน่วยพิทักษ์ราตรีช่วยไว้ เขายิ่งมองหน่วยพิทักษ์ราตรีเป็นบ้านหลังที่สอง ดูหมิ่นเขาได้ แต่ดูหมิ่นหน่วยพิทักษ์ราตรีไม่ได้กู้เฉิงหรี่ตาลง “แน่นอนว่าจะปล่อยไปแบบนี้ไม่ได้ตู้ซินอู่นั่นมีคำพูดหนึ่งที่พูดถูก หน้าตาเป็นของที่ต้องสร้างขึ้นมาเอง
ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมให้เกียรติหน่วยพิทักษ์ราตรีของเราเช่นนั้นพวกเราก็ไปเอามาเองสิ”“เอามาอย่างไร”กู้เฉิงยกกระบี่ยาวในมือขึ้น “แน่นอนว่าต้องใช้
