ดาบและหมัด”กู้เฉิงในชาติก่อนอันที่จริงแล้วเป็นคนที่เคารพกฎเกณฑ์อย่างมาก เป็นคนรอบคอบอย่างยิ่งไม่เคยขาดทุนครั้งใหญ่ และไม่เคยได้รับโอกาสครั้งใหญ่ เพราะเขารู้ว่าตนเองแพ้ไม่ได้ ทำได้เพียงดิ้นรนมีชีวิตอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ที่จำกัดน่าเสียดายที่ยังไม่ทันจะได้เข้าใจชีวิต ก็ประสบอุบัติเหตุรถชนแล้วทะลุมิติมาและหลังจากทะลุมิติมาแล้ว อาหญิงของกู้เฉิง จางซื่อก็ได้สอนบทเรียนหนึ่งให้เขานางต้องการให้ลูกชายของตนเองสืบทอดตำแหน่งขุนนาง แต่กฎเกณฑ์ของต้าเฉียนคือลูกชายคนโตสืบทอดตำแหน่งขุนนาง แล้วควรจะทำอย่างไรง่ายมาก ทำลายกฎเกณฑ์ ทำลายร่างกายในใจของทุกคนล้วนมีด้านมืดอยู่ บางทีแม้แต่กู้เฉิงเองก็ไม่รู้ว่าหลังจากทะลุมิติมาเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย ถูกจับตามอง
เหมือนอยู่ในคุกทุกวัน ช่วงเวลาเดือนกว่านั้นได้ปลุกด้านมืดในใจของเขาออกมาโดยสมบูรณ์แม้ว่าในวันปกติเขาจะให้ความประทับใจว่าเป็นคนอ่อนโยน ถ่อมตน มีมารยาท และขยันฝึกฝนแต่ทว่าเมื่อเขาหัวเราะเสียงดังขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งหมายความว่าเขาต้องการจะปกปิดด้านมืดในใจของตนเอง หมายความว่าเขาไม่เห็นกฎเกณฑ์อยู่ในสายตาอีกต่อไป เหมือนกับเมื่อครู่ที่หอสุขสำราญตอนที่เขาหัวเราะอำลาตู้ซินอู่นั่นคือการอำลาจริงๆหวังฉีมองดูกู้เฉิงที่อยู่ตรงหน้า ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าเขาดูเหมือนคนแปลกหน้า“พี่หวัง เจ้ารู้ข้อมูลโดยละเอียดของสามสมาคมนี้บ้างหรือไม่”หวังฉีหยุดไปครู่หนึ่ง “รู้ก็รู้ แต่ไม่ละ
