เขาก็จะใช้คนนั้นหลังจากได้รับตำราวิชาแล้ว กู้เฉิงก็ฝึกฝนอย่างต่อเนื่องไปอีกหนึ่งเดือน ในตอนนี้เขาซัดหมัดออกไป ก็มีพลังปราณไร้รูปขนาดสามนิ้วแผ่ออกมา ซัดไปในอากาศเกิดเสียงดังสนั่นขึ้น นี่คือระดับแปดฝึกภายในขั้นต้น หลอมรวมอวัยวะภายใน พลังปราณแผ่ออกนอกกายเดินออกจากห้องเก็บตัวที่ปิดอยู่ กู้เฉิงยืดเส้นยืดสาย ถอนหายใจยาวตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า ทำไมผู้ฝึกตนบางคนถึงรู้ว่าการฝึกวิชาลับนอกรีตนั้นสำเร็จได้เร็ว แต่ไม่เป็นผลดีต่อการฝึกฝนในระยะยาวแต่ก็ยังคงไปฝึกฝนอยู่ดีการฝึกฝนวิถีนักรบสายตรงนั้นน่าเบื่ออย่างยิ่ง หากไม่มีความมุ่งมั่นก็ไม่สามารถอดทนต่อไปได้ก่อนหน้านี้กู้เฉิงก็มีพื้นฐานอยู่บ้างแล้ว ยังมีพื้นที่หยกดำอยู่ และทางหน่วยพิทักษ์ราตรีก็ไม่ขาดแคลนตำราวิชา แต่ถึงกระนั้น ก็ยังต้องปิดด่านฝึกฝนอย่างน่าเบื่อเช่นนี้เป็นเวลานาน ตีและหลอมร่างกายอย่างต่อเนื่องนักรบที่มีเงื่อนไขด้อยกว่าเขา ย่อมต้องทุ่มเทมากกว่านี้อย่างไม่ต้องสงสัย
ทันใดนั้นเสี่ยวอี่เห็นกู้เฉิงออกจากด่าน ก็เข้ามาถาม “พี่กู้ท่านทะลวงระดับแปดแล้วรึ”กู้เฉิงพยักหน้า “ต้องขอบคุณการชี้แนะของท่านใต้เท้า มิฉะนั้นความก้าวหน้าของข้าคงไม่รวดเร็วเช่นนี้”เสี่ยวอี่มีสีหน้าอิจฉา “ความเร็วในการฝึกฝนของพี่กู้ท่านนับว่าเป็นนักรบที่ข้าเคยเห็นมาเร็วที่สุดแล้ว อีกอย่างพี่กู้ท่านฝึกฝนอย่างหนักหน่วงเหลือเกิน นอกจากปฏิบัติภารกิจแล้ว เวลาอื่นล้วนอยู่ในระหว่างก
