กลที่ริมกำแพง รูปร่างผอมแห้งตัวเล็ก “เจ้าหมอนั่นก็ไม่ปกติเท่าไหร่เมื่อไม่กี่วันก่อนไม่รู้ว่าไปขุดไหดินเผาใบนั้นมาจากไหน ก็ถือเป็นของล ้าค่า กอดไว้ตลอดเวลา แม้แต่ข้าวก็ไม่ยอมขอดีๆ พอหิวจนทนไม่ไหวแล้วก็เอาไหดินเผาไปวางไว้หน้าคนอื่น แล้วตะโกนว่าขอทานแม้ว่าพวกเราจะเป็นขอทาน แต่ก็ต้องมีกฎระเบียบ มีฝีมือขอทานจะขอแบบนั้นได้อย่างไร เห็นผู้ชายก็เรียกว่าท่านผู้เฒ่าโปรดเมตตา เห็นผู้หญิงก็เรียกว่าท่านฮูหยินคุณหนูโปรดสงเคราะห์พูดคำมงคลสักสองสามคำ ท่านผู้เฒ่าท่านฮูหยินก็จะให้ข้าวกินเขาทำหน้าตายแบบนั้น จะขอทานได้ก็แปลกแล้ว กฎที่ท่านปู่ทวดถ่ายทอดมาเขาก็ลืมหมดแล้ว”
กู้เฉิงไม่มีอารมณ์จะไปคิดว่าขอทานยังมีปู่ทวดอีกด้วย หากเมื่อครู่เขามีโอกาสห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ตอนนี้ก็เป็นแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วในตอนนี้เสี่ยวอี่ก็ได้เรียกจ้าวซิงหมิงและหวังฉีมาแล้ว พร้อมกับมือปราบอีกหลายสิบคน เริ่มไล่ฝูงชน ปิดถนน โดยใช้ข้ออ้างว่ามีโจรป่าปะปนเข้ามาในขบวนพ่อค้า ทางการจะทำการค้นหาจับกุม ดูท่าทางแล้วก็คล่องแคล่วอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำแบบนี้“พบเบาะแสของภูตผีตนนั้นแล้วรึ” จ้าวซิงหมิงเดินเข้ามาถามกู้เฉิงชี้ไปที่ขอทานที่ริมกำแพง “ก็คือเขา”จ้าวซิงหมิงขมวดคิ้ว “ขอทานรึ”กู้เฉิงส่ายหน้า “ไม่ใช่ขอทาน แต่เป็นไหในมือของเขา”“เข้าไปดูกัน ระวังตัวด้วย”ทั้งสี่คนเดินเข้าไปหาขอทานคนนั้น มือข้างหนึ่งของกู้เฉิงกำด้ามกระบี่ไว้แ
