ที่พอจะใช้เป็นไพ่ตายได้ นับว่าความต่างชั้นของฝีมือนั้นมหาศาลแต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้ต่างชั้นกันเพียงใดก็ต้องลองสู้ดูสักตั้งกู้เฉิงจงใจมาพักที่โรงเตี๊ยมเล็กๆ แห่งนี้ ก็เพื่อต้องการกุมความได้เปรียบไว้ในมือของตนเองมิฉะนั้นหากอยู่ในที่โล่งแจ้ง ต้องเผชิญกับการจับตาของคนรับใช้สามคนและการล้อมโจมตีของผู้ฝึกตนอีกสองคน เขาแทบจะไม่มีทางรอดชีวิตอย่างแน่นอนยิ่งสถานที่คับแคบและซับซ้อนเท่าใด โอกาสของเขาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
กู้เฉิงเพิ่งจะทะลุมิติมาได้ไม่กี่วัน เขาไม่อยากจะเสี่ยงโชคว่าสวรรค์จะให้โอกาสเขาทะลุมิติอีกครั้งหรือไม่เมื่อคิดได้ดังนั้น กู้เฉิงก็ลุกขึ้นยืนในทันทีคนรับใช้สามคนที่อยู่ข้างๆ เขาก็ลุกขึ้นตามทันที พร้อมกับถามด้วยรอยยิ้มที่ไม่จริงใจ “คุณชายจะทำอะไรหรือ”“ไปส้วม”“พวกเราจะไปเป็นเพื่อนคุณชาย”กู้เฉิงแค่นเสียงเย็นชา “ข้าโตจนป่านนี้แล้ว หรือว่าแม้แต่เข้าส้วมยังทำไม่เป็นรึ หรือว่าพวกเจ้ากังวลว่าข้าจะตกลงไปในหลุม บอกให้ก็ได้ ข้าไม่มีรสนิยมประหลาดเช่นนั้นหรอก”ทันใดนั้นหานถิงก็กระแอมขึ้นมาหนึ่งครั้ง คนรับใช้สามคนมองหน้ากัน คนที่เป็นหัวหน้ายิ้มแล้วพูดว่า “คุณชายรีบไปรีบกลับนะขอรับ”พูดจบ ทั้งสามคนก็นั่งลงเถ้าแก่โรงเตี๊ยมชี้ไปข้างนอกแล้วพูดว่า “คุณชาย ส้วมอยู่ข้างนอกนั่น”กู้เฉิงพยักหน้า แล้วผลักประตูเดินออกไปหานถิงและอูเชียนสิงมองหน้ากัน แล้วเดินตามออกไปเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเริ่มรู้สึกว่ามีบา
