ค่ำคืนนั้นพระจันทร์ลอยเด่นอยู่เหนือฟ้าแสงสีเงินสาดลงบนผิวน้ำของสระหลวงที่อยู่นอกกำแพงเมืองลมเย็นพัดผ่านต้นหลิวที่โน้มกิ่งลงเหนือผิวน้ำกลางสระมีศาลาไม้เล็ก ๆ ตั้งอยู่สถานที่แห่งนี้เงียบสงบจนแทบไม่ได้ยินเสียงผู้คนมีเพียงเสียงน้ำกระทบขอบศาลาเบา ๆหญิงสาวในชุดคลุมสีอ่อนเดินมาหยุดอยู่ใต้โคมผ้าคลุมหน้าของนางปลิวไหวตามสายลมนางคือหลินเซียงหลัวคืนนี้นางไม่ได้พาสาวใช้มาด้วยเพราะการพบกันครั้งนี้ไม่ควรให้ผู้ใดรับรู้ไม่นานนักเสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นจากทางเดินหินบุรุษผู้หนึ่งก้าวเข้ามาใต้แสงจันทร์เสื้อคลุมสีหมึกพริ้วไหวตามลมใบหน้าคมเข้มสงบนิ่งเขาคือเซวียอวี้เฉินแม่ทัพหนุ่มจากแคว้นซีหลิงเขาหยุดยืนห่างจากนางเพียงไม่กี่ก้าวดวงตาคมจับจ้องนางอย่างพิจารณา“เจ้าคือคนที่นัดข้ามา”น้ำเสียงของเขาต่ำและมั่นคงหลินเซียงหลัวค้อมศีรษะเล็กน้อย“ข้าต้องการถามท่านบางเรื่อง”เซวียอวี้เฉินเลิกคิ้วเล็กน้อย“เรื่องใด”หลินเซียงหลัวเงยหน้าขึ้นดวงตาของนางสะท้อนแสงจันทร์อย่างสงบ“เรื่องของแคว้นซีหลิง”ลมยามค่ำคืนพัดผ่านศาลาทำให้ชายเสื้อของทั้งสองคนไหวเบา ๆเซวียอวี้เฉินมองนางอยู่นานก่อนจะถามช้า ๆ“เหตุใดเจ้าจึงสนใจเรื่องแคว้นของข้า”หลินเซียงหลัวเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเรียบ ๆ“เพียงอยากรู้”แต่คำตอบนั้นกลับทำให้ดว
