ลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านกำแพงเมืองหลวงอย่างแผ่วเบาประตูเมืองตะวันตกเปิดออกต้อนรับขบวนม้าจำนวนหนึ่งที่กำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างสง่างามธงผืนใหญ่สีครามปักลาย ดอกเหมยสีเงิน โบกสะบัดอยู่เหนือขบวนผู้คนสองข้างทางเริ่มซุบซิบกันทันที“ขบวนจากต่างแคว้น…”“ได้ยินว่าเป็นทูตจากแคว้นซีหลิง”“แม่ทัพหนุ่มของพวกเขาก็มาด้วย”ท่ามกลางขบวนทหารม้าชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งอยู่บนหลังม้าสีดำสนิทรูปร่างสูงสง่าใบหน้าคมคายราวกับสลักจากหยกดวงตาลึกสงบนิ่งชุดคลุมยาวสีหมึกปักลายเมฆเงินพลิ้วไหวตามแรงลมเขาคือเซียวอวี้เฉินแม่ทัพหนุ่มแห่งแคว้นซีหลิงและในอีกสถานะหนึ่งเขาคือ หลานชายของเจ้าหญิงซีหลิง ผู้ที่หายสาบสูญไปจากเมืองหลวงเมื่อกว่าสิบปีก่อนหนึ่งในองครักษ์เอ่ยขึ้นเบา ๆ ข้างหลัง“ท่านแม่ทัพ เมืองหลวงของแคว้นนี้ยังคงคึกคักเช่นเดิม”เซียวอวี้เฉินมองไปข้างหน้าสายตาเงียบสงบแต่ลึกลงไปในดวงตานั้นกลับมีบางอย่างที่หนักแน่น“ที่นี่…”เขาพึมพำเบา ๆ“คือที่ที่อาหญิงของข้าจากไป”สายลมพัดผ่านธงดอกเหมยพลิ้วไหวอีกครั้งหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยหยุดตามหาความจริงหลังจาก เจ้าหญิงซีหลิง ผู้เป็นอาหญิงของเขาแต่งงานเข้ามาในแคว้นนี้ไม่นานนักข่าวร้ายก็เดินทางกลับไปยังแคว้นซีหลิง—เจ้าหญิงสิ้นชีวิต—บุตรสาวของนางเสียชีวิตในกองเพลิงคดีถูกปิดลงอย่างรวดเร็วรวดเร็วเกินไปแล
