อยผ่านไปเซียวเหยียนมองนางก่อนจะพูดเบา ๆ อีกครั้งเสียงต่ำจนแทบเป็นกระซิบ“คุณหนูหลิน”“อย่าเข้าใกล้ท่านอ๋องมากเกินไป”หลินเซียงหลัวเงยหน้ามองเขา“เพราะอะไรเพคะ”เซียวเหยียนยิ้มมุมปากก่อนจะตอบช้า ๆ“ข้าหวง”คำพูดนั้นเบาจนเหมือนลมแต่ทำให้หัวใจของหลินเซียงหลัวเต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว