ค่ำคืนค่อย ๆ ปกคลุมทุ่งล่าสัตว์หลวงหลังการแข่งขันล่าสัตว์ในตอนกลางวันจบลงราชสำนักจัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ รอบกองไฟเสียงพิณ เสียงหัวเราะ และเสียงสนทนาดังคลอไปกับสายลมเหล่าขุนนางและคุณหนูตระกูลใหญ่ต่างมานั่งชมการแสดงท่ามกลางแสงไฟนั้นหญิงสาวคนหนึ่งยังคงโดดเด่นกว่าผู้ใดหลินเซียงหลัวแม้จะนั่งเงียบอยู่ด้านข้างแต่กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างของนางและผ้าคลุมหน้าบางกลับดึงดูดสายตาของผู้คนทำให้คุณหนูหลายคนเริ่มซุบซิบด้วยความอิจฉาโดยเฉพาะหลินซูเหยา และ หลินซูเม่ยสองพี่สาวจากตระกูลหลินสายตาของพวกนางเย็นเฉียบ“นังหญิงจากหอคณิกา…”หลินซูเม่ยกัดฟันเบา ๆ“วันนี้มันเด่นเกินไปแล้ว”หลินซูเหยาหรี่ตาก่อนจะพูดเสียงเบา“คืนนี้…มันจะไม่เด่นอีกต่อไป”ไม่นานนักหลินเซียงหลัวออกจากงานเลี้ยงเพื่อเดินเล่นในป่าด้านหลังค่ายแสงจันทร์ส่องลงบนทางดินเงียบสงบลมกลางคืนพัดเบา ๆแต่ทันใดนั้น—เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังขึ้นจากเงามืดฟึ่บ!เงาดำหลายคนพุ่งออกมาดาบในมือสะท้อนแสงจันทร์หลินเซียงหลัวชะงักเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะถอยหลังทันทีดาบของหนึ่งในนักฆ่าฟันลงมาอย่างรวดเร็วนางหลบได้อย่างหวุดหวิดแต่จำนวนของพวกเขามากเกินไปทันใดนั้น—เคร้ง!เสียงโลหะกระทบดังก้องดาบอีกเล่มหนึ่งปัดการโจมตีออกไปร่างสูงในชุดล่าสัตว์สีดำก้าวเข้ามาขวางด้านหน้าเซียวเ
