เซียวจิ่นมองนางตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าก่อนจะหัวเราะเบา ๆ“หญิงที่ทำให้ทั้งวังหลวงตะลึง”“คืนนี้ข้าจึงต้องมาพบด้วยตัวเอง”เขาเดินเข้ามาใกล้เล็กน้อยกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างของนางลอยผ่านดวงตาของเขาหรี่ลงอย่างสนใจ“กลิ่นหอมนี้…”“ไม่ธรรมดาเลย”หลินเซียงหลัวเงียบเซียวจิ่นยกถ้วยสุราขึ้นจิบก่อนจะเอ่ยตรง ๆ“ข้าชอบคนฉลาด”“และเจ้าดูเหมือนจะฉลาดมาก”เขาหยุดเล็กน้อยก่อนพูดช้า ๆ“หอเยว่เซียงเป็นสถานที่ที่ข่าวลือมากมายผ่านเข้ามา”“หากเจ้าช่วยข้าสืบข่าวบางอย่าง”“ข้าจะตอบแทนอย่างงาม”หลินเซียงหลัวก้มหน้าลงเล็กน้อย“ท่านอ๋องต้องการข่าวใดหรือเพคะ”รอยยิ้มของเซียวจิ่นลึกขึ้น“เกี่ยวกับ…”“รัชทายาท”คำพูดนั้นทำให้ห้องทั้งห้องเงียบลงแต่ใต้ผ้าคลุมบางริมฝีปากของหลินเซียงหลัวกลับยกขึ้นเล็กน้อยเพราะสิ่งที่นางต้องการก็คือความลับของอ๋องในขณะเดียวกันบนหลังคาของหอเยว่เซียงเซียวเหยียนยังคงยืนอยู่เขายังไม่ได้จากไปสายตาคมมองผ่านช่องหน้าต่างลงไปในห้องเห็นเงาของอ๋องเซียวจิ่นกำลังสนทนากับหญิงลึกลับจากหอเยว่เซียงดวงตาของรัชทายาทหรี่ลงเล็กน้อย
