วกมันลอยวนเหนือเวทีราวกับถูกเสียงเพลงเรียกหากลีบดอกโบตั๋นปลิวลงมาช้า ๆหมุนวนในอากาศเสียงพิณดังขึ้นเรื่อย ๆท่วงทำนองสูงส่งราวกับคลื่นทะเลภาพตรงหน้าราวกับเทพธิดากำลังบรรเลงเพลงกลางสวนสวรรค์ขุนนางหลายคนถึงกับตะลึงบางคนเผลอลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัวฮองเฮามองภาพนั้นด้วยแววตาประทับใจ“งดงาม…”นางเอ่ยเบา ๆในขณะนั้นเองเสียงประกาศก็ดังขึ้นจากด้านหลังสวน“รัชทายาทเสด็จ!”ผู้คนทั้งสวนตกใจรีบก้มศีรษะถวายคำนับเซียวเหยียนเดินเข้ามาช้า ๆอาภรณ์สีดำปักมังกรทองพลิ้วไหวตามสายลมแต่ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่สวนสายตาของเขาก็หยุดลงตรงเวทีการแสดงหญิงสาวในชุดขาวกำลังเล่นพิณและขับร้องฝูงผีเสื้อบินล้อมรอบตัวนางกลีบดอกโบตั๋นปลิวราวกับสายฝนภาพนั้นงดงามจนแม้แต่รัชทายาทก็หยุดเดินดวงตาของเขาจับจ้องหญิงสาวผู้นั้นเขาจำได้ทันทีกลิ่นหอมนี้คือหญิงที่เขาพบในคืนเทศกาลโคมไฟแต่ในวันนี้นางดูงดงามยิ่งกว่าเดิมใต้ผ้าคลุมบางเค้าโครงใบหน้าของนางดูราวกับภาพวาดแสงแดดส่องผ่านผ้าโปร่งเผยให้เห็นริมฝีปากเรียวบางและปลายคางงดงามเซียวเหยียนยืนมองอยู่เงียบ ๆโดยไม่รู้ตัวว่าสายตาของเขากำลังทำให้ใครบางคนไม่พอใจหลินซูเหยากำมือแน่นนางสังเกตเห็นสายตาของรัชทายาทที่ไม่เคยละจากหญิงผู้นั้นความริษยาเริ่มก่อตัวในใจในขณะเดียวกันบนที่นั่งของเชื้อพระว
