นหนึ่งที่มีกลิ่นหอมเช่นนี้ติดตัวเด็กหญิงผู้อ่อนโยนและเงียบขรึมเด็กหญิงที่…ตายไปแล้วเมื่อหลายปีก่อนหลินเหว่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยสายตาของเขามองไปยังหญิงสาวบนเวทีอีกครั้งแต่ทันใดนั้นเขาก็ส่ายหัวเบา ๆเป็นไปไม่ได้เด็กคนนั้นอ่อนแอและขี้กลัวต่างจากหญิงลึกลับผู้นี้โดยสิ้นเชิงบนเวทีเสียงพิณค่อย ๆ จบลงกลีบดอกเหมยยังคงปลิวลงมาอย่างช้า ๆก่อนที่ทั้งลานจะเงียบไปเพียงชั่วครู่แล้วเสียงปรบมือก็ดังขึ้นราวกับคลื่นผู้คนต่างตื่นตะลึงกับการแสดงเมื่อครู่บางคนถึงกับพูดออกมาเบา ๆ“ราวกับเทพธิดาลงมาเล่นดนตรี…”ใต้ผ้าคลุมบางหลินเซียงหลัวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยสายตาของนางกวาดมองผู้คนในลานก่อนจะหยุดลงที่ชายผู้หนึ่งหลินเหว่ยพี่ชายต่างมารดาของนางมุมปากของหญิงสาวยกขึ้นเล็กน้อยรอยยิ้มที่ไม่มีใครมองเห็นเกมของนางกำลังเริ่มขึ้น
