ค่ำคืนในหอเยว่เซียงยังคงสว่างไสวด้วยแสงโคมแดงเสียงหัวเราะของเหล่าคุณชายและขุนนางดังคลอไปกับเสียงดนตรีที่ลอยอยู่ทั่วทั้งหอแต่คืนนี้กลับมีบางอย่างแตกต่างออกไปข่าวหนึ่งกำลังแพร่สะพัดในหมู่แขก“ได้ยินหรือไม่”“วันนี้มีคนต้องการพบนางเป็นการส่วนตัว”“ผู้ดูแลหอเยว่เซียงน่ะหรือ?”เสียงกระซิบดังขึ้นทั่วโถงใหญ่หญิงลึกลับผู้ดูแลหอแห่งนี้เป็นคนที่ไม่มีใครพบได้ง่าย ๆหากไม่มีเหตุจำเป็นนางจะไม่ออกมาพบแขกแม้แต่คนเดียวมุมหนึ่งของหอเซียวเหยียนนั่งอยู่เงียบ ๆดวงตาของเขามองไปยังชั้นสองของหอก่อนจะเอ่ยกับคนสนิทเบา ๆ“ส่งคำไป”“บอกว่าข้ามีธุระสำคัญจะพูดคุยกับผู้ดูแลหอ”ชายคนนั้นลังเลเล็กน้อย“ท่านแน่ใจหรือ นางขึ้นชื่อว่าไม่รับแขกง่าย ๆ”เซียวเหยียนยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างสงบ“ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อดื่มสุรา”“ข้ามาเพื่อสืบคดี”ไม่นานนักสาวใช้ของหอก็เดินกลับมานางก้มศีรษะเล็กน้อยก่อนตอบ“ขออภัยคุณชาย”“ผู้ดูแลหอไม่พบแขกในคืนนี้”เซียวเหยียนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยยิ่งปฏิเสธก็ยิ่งน่าสงสัยในเวลาเดียวกันชั้นสองของหอเยว่เซียงหญิงสาวในอาภรณ์สีขาวนั่งอยู่หลังม่านบางแสงโคมส่องผ่านผ้าโปร่งทำให้เห็นเพียงเงาร่างเลือนรางดวงตาของนางสงบนิ่งสาวใช้รายงานเสียงเบา“คุณหนู คนผู้นั้นยังต้องการพบท่าน”หลินเซียงหลัว
