ะที่นางกำลังเดินออกจากเวทีมุมปากของนางยกขึ้นเล็กน้อยเพราะนางรู้ดีเหยื่อเริ่มติดกับแล้วในอีกด้านหนึ่งของหอเซียวเหยียนกำลังนั่งเงียบอยู่สายตาของเขามองไปยังเวทีที่ว่างเปล่ากลิ่นหอมอ่อน ๆ ยังลอยอยู่ในอากาศเขาหันไปถามคนของตน“หญิงเมื่อครู่คือใคร”ชายคนนั้นตอบเบา ๆ“นางคือผู้ดูแลหอเยว่เซียง”เซียวเหยียนเลิกคิ้วเล็กน้อย“ผู้ดูแลหอ?”“ใช่”“ว่ากันว่าเจ้าของหอตัวจริงไม่เคยปรากฏตัว”“ทุกเรื่องในหอต้องผ่านนาง”“หากต้องการพบเจ้าของหอ…ต้องผ่านนางก่อน”เซียวเหยียนเงียบไปครู่หนึ่งดวงตาของเขาเริ่มลึกขึ้นหากเป็นเช่นนั้นหญิงผู้นี้คงรู้เรื่องของหอเยว่เซียงมากที่สุดและบางทีอาจรู้เรื่องเครือข่ายลับที่เขากำลังสืบอยู่รัชทายาทหนุ่มยกถ้วยชาขึ้นจิบช้า ๆก่อนจะเอ่ยออกมา“หาทางให้ข้าได้คุยกับนางเป็นการส่วนตัว”ในขณะเดียวกันบนระเบียงชั้นสองของหอหญิงสาวในผ้าคลุมบางกำลังมองลงไปด้านล่างสายตาของนางหยุดอยู่ที่ชายผู้หนึ่งหลินเหว่ยพี่ชายต่างมารดาของนางคนที่ครั้งหนึ่งเคยหัวเราะในคืนที่นางเกือบตายหลินเซียงหลัวมองเขาเงียบ ๆก่อนจะเอ่ยพึมพำเบา ๆ“ไม่ต้องรีบร้อน…”“ข้ายังไม่คิดฆ่าท่านเร็วขนาดนั้น”ดวงตาของนางเย็นลงเล็กน้อย“ข้าจะทำให้ท่าน…”“สูญเสียทุกอย่างก่อน”
