จวนสกุลไป๋
กลางดึกคืนเดียวกัน ภายในจวนสกุลไป๋อันเงียบสงัดมีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟที่ทางเดิน ไป๋จิงหง ขุนนางกรมยุติธรรมผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเที่ยงตรงเพิ่งเดินทางกลับมาจากงานเลี้ยงสังสรรค์ของสหายในราชสำนัก เขาเดินตรงไปยังห้องหนังสือเพื่อจัดการเทียบเชิญที่ค้างคาอยู่ ทว่าทันทีที่ก้าวเข้าไป เขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเอกสารนิรนามวางตระหง่านอยู่กลางโต๊ะทำงาน
“ใครเข้ามาในห้องนี้?”
เขาพึมพำกับตนเองพลางขมวดคิ้วมุ่น ด้วยนิสัยระแวดระวัง เขาจึงหยิบมันขึ้นมาเปิดอ่านอย่างละเอียดภายใต้แสงเทียน
เพียงไม่กี่อึดใจ ดวงตาของไป๋จิงหงก็พลันเบิกกว้างด้วยความตกใจ มือที่ถือแผ่นกระดาษเริ่มสั่นเทาเล็กน้อย เนื้อความด้านในคือบันทึกรายการยักยอกงบประมาณซ่อมแซมเขื่อนและรายชื่อร้านค้าที่สมรู้ร่วมคิดในการฟอกเงิน ซึ่งขบวนการทั้งหมดมีชื่อของฉู่จิ้งหยวนเป็นหัวเรือใหญ่
“เป็นไปได้อย่างไร…”
เขาอุทานเสียงแผ่ว ความสับสนมึนงงจู่โจมเข้ามาในหัว ของสิ่งนี้เข้ามาอยู่ในห้องหนังสือที่คุ้มกันแน่นหนาได้อย่างไรกัน และใครกันที่เป็นคนส่งหลักฐานชิ้นสำคัญเช่นนี้มาให้เขา?
ทว่าในฐานะคู่แข่งทางการเมืองที่ถูกฉู่จิ้งหยวนกดขี่มานาน ไป๋จิงหงย่อมรู้ดีว่านี่คือโอกาสทองที่สวรรค์ประทานมาให้ หากเนื้อหาในเอกสารนี้เป็นความจริงแม้เพียงครึ่งเดียว
