สีหน้าคล้อยตามของบุตรสาว นางก็ลอบยิ้มหยันในใจอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยทิ้งท้ายไว้อีกครั้ง
“พักผ่อนเสียเถิดนะลูกรัก อย่าไปถือสาคนที่กำลังเสียสติอย่างพี่ชายเจ้าเลย ส่วนแผลบนหน้าเจ้า แม่จะให้คนนำยาทามาให้”
หลิวอันเซียงก้มลงจุมพิตที่หน้าผากของบุตรสาวอย่างรักใคร่ ก่อนจะหมุนกายเดินออกจากเรือนกุ้ยฮวาไปพร้อมรอยยิ้มมาดร้ายที่ผุดขึ้นบนใบหน้า
บัดนี้นางได้ทิ้งเมล็ดพันธุ์แห่งความขัดแย้งไว้ในความสัมพันธ์ของสองพี่น้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็รอเพียงแค่เวลาที่ความอัดอั้นของทั้งคู่จะระเบิดออกมาทำลายกันเองจนย่อยยับไปทั้งตระกูล…