บทที่ 18 อุบัติเหตุที่ไม่คาดคิด (2)
จวนสกุลฉู่
ท่ามกลางความโกลาหลที่เกิดขึ้นหน้าจวนสกุลฉู่ บ่าวรับใช้ต่างลนลานหามร่างที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและไร้สติของฉู่หยางกลับเข้าสู่เรือนพักอย่างเร่งรีบ เสียงฝีเท้าที่วิ่งวุ่นและเสียงตะโกนสั่งการดังระงมไปทั่วบริเวณ
ทว่าท่ามกลางความวุ่นวายนั้น เถียนจื่อกลับก้าวเท้าเข้าสู่เรือนเหมยฮวาด้วยท่วงท่าที่สงบนิ่ง นางหยุดยืนเบื้องหน้าหลิวอันเซียงที่กำลังนั่งขีดเขียนบางอย่างอยู่บนโต๊ะทำงานอย่างมีสมาธิ ก่อนจะรายงานเรื่องที่เกิดขึ้น
“เรียนฮูหยิน คุณชายใหญ่ได้เกิดอุบัติเหตุระหว่างทางกลับจวนเจ้าค่ะ โดยรถม้าของคุณชายใหญ่เสียหลักพลิกคว่ำ ยามนี้คุณชายใหญ่หมดสติและถูกพาตัวกลับมาที่เรือนแล้ว จากการดูอาการเบื้องต้น…คาดว่ากระดูกแขนขวาน่าจะหักเจ้าค่ะ”
หลิวอันเซียงที่กำลังจรดพู่กันอยู่พลันชะงักมือไปเล็กน้อย นางไม่ได้มีท่าทีตื่นตกใจหรือเป็นห่วงอย่างที่มารดาพึงเป็นไม่ แววตาของนางยังคงเรียบนิ่งไร้คลื่นอารมณ์ใด ๆ ก่อนจะเอ่ยปากสั่งการด้วยน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์
“ในเมื่อเจ็บหนักถึงเพียงนี้ ก็จงส่งคนไปเชิญหมอหลวงมาตรวจดูอาการของเขาเสีย อย่าให้ใครมาตำหนิได้ว่าข้าละเลยบุตรชายคนโตของตระกูล”
“รับทราบเจ้าค่ะ”
เถียนจื่อย่อกายรับคำสั่งอย่างรู้ใจ ก่อนจะถอยจากออกไปจัดการตามความต้องการของ