าขัดเกลาอีกเสียหน่อย
สำหรับเรื่องในวันนี้…นางเองก็ได้เตรียมทางออกไว้เรียบร้อยแล้วเช่นกัน
หลิวอันเซียงหันไปส่งสายตาที่แฝงนัยบางอย่างให้เถียนจื่ออย่างรู้กัน ก่อนที่อีกฝ่ายจะรีบพยักหน้ารับคำสั่งอย่างแนบเนียน แล้วเดินนำกลุ่มสาวใช้กลุ่มหนึ่งก้าวเข้ามาท่ามกลางวงล้อมของแขกเหรื่อที่กำลังจับตามองงิ้วฉากใหญ่ประจำจวนสกุลฉู่ด้วยความระทึกใจ
เพียงไม่นาน เถียนจื่อก็ก้าวเดินนำกลุ่มสาวใช้สามคนเข้ามาหยุดยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าของทุกคน ก่อนจะย่อกายคารวะอย่างนอบน้อมแล้วเอ่ยเสียงดังฟังชัด
“เรียนนายท่าน สาวใช้กลุ่มนี้คือพยานที่เห็นเหตุการณ์ริมสระน้ำเมื่อครู่ทั้งหมดเจ้าค่ะ”
คำพูดนั้นเปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงกลางใจของฉู่ซือเยว่ นางเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือดลงยิ่งกว่าตอนตกน้ำเสียอีก ก่อนจะรีบหันไปตวัดสายตาคาดคั้นมองหน้ามู่เถาทันที เป็นเชิงถามว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่ ในเมื่อก่อนหน้านี้นางกำชับนักหนาให้มู่เถาจัดการกันคนนอกพื้นที่ ไม่ให้มีใครล่วงล้ำเข้ามาใกล้บริเวณสระน้ำหลังสวนได้แม้แต่คนเดียว
มู่เถาเองก็ตกใจจนหน้าถอดสีไม่แพ้นายตน นางรีบส่ายหน้าปฏิเสธถี่รัว เพื่อยืนยันว่านางตรวจสอบดูเรียบร้อยแล้วและมั่นใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนี้แน่นอน
ทันใดนั้นเอง ความหวาดกลัวก็เริ่มกัดกินใจของฉู
