สียงสั่น
“ข้า…ข้าไม่ได้เป็นคนผลักพี่หญิงจริง ๆ เจ้าค่ะ”
กล่าวจบ นางก็รีบก้มหน้าลงต่ำอีกครั้งทันที ด้วยเกรงว่าคำพูดของนางจะยิ่งทำให้เรื่องราวแย่ลงไปมากกว่าเดิมเหมือนที่เคยเป็นมาในอดีต
“หากเจ้าไม่ได้ผลัก แล้วเยว่เอ๋อร์จะตกลงไปได้อย่างไร! หรือเจ้าจะบอกว่าพี่สาวของเจ้าจงใจกระโดดลงไปเองเพื่อใส่ร้ายเจ้าอย่างนั้นหรือ? สามหาวนัก!” ฉู่จิ้งหยวนเค้นถามทันควัน
ฉู่หลันเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด นางอยากจะตะโกนออกไปเหลือเกินว่าสิ่งที่บิดาประชดประชันนั้นคือความจริง ทว่านางรู้ดีว่าในสายตาของทุกคน ฉู่ซือเยว่คือคุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่ไม่มีวันทำเรื่องลดตัวเช่นนั้น
ในขณะที่นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อลอบมองไปยังพี่สาวต่างมารดา ทันใดนั้นเองก็สบเข้ากับสายตาอำมหิตและมาดร้ายที่ฉู่ซือเยว่ส่งมาอย่างเปิดเผยในจังหวะที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ความเย็นเยียบนั้นทำให้ฉู่หลันต้องรีบหลบตาทันทีด้วยความหวาดกลัว
ทางด้านหลิวอันเซียงที่สัมผัสได้ถึงร่างกายอันสั่นเทาของเด็กสาว นางจึงลูบแผ่นหลังปลอบโยนเบา ๆ ในใจหาได้ผิดหวังไม่กับท่าทีขลาดกลัวของอีกฝ่าย
สำหรับเด็กสาวที่ถูกกดขี่มาทั้งชีวิต เพียงแค่กล้าปฏิเสธข้อกล่าวหาต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ก็นับว่าพัฒนาขึ้นมากแล้ว การจะให้พูดความจริงที่เหลือเชื่อออกมาทั้งหมด อาจจะยังต้องใช้เวล
