บทที่ 15 งิ้วฉากใหญ่ (1)
ท่ามกลางโคมระย้าที่ห้อยประดับตกแต่งไปทั่วทั้งจวน งานเลี้ยงฉลองวันเกิดที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างวิจิตรบรรจงก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ บรรยากาศภายในลานกว้างเต็มไปด้วยเสียงกระซิบกระซาบด้วยความใคร่รู้ เนื่องจากในแวดวงชนชั้นสูงนั้น การที่ภรรยาเอกจะยอมยกบุตรีอนุขึ้นเป็นบุตรีในนามและมอบฐานะเทียบเท่าสายเลือดที่ถูกต้องตามกหมายนั้นหาได้ยากยิ่งนัก
เพียงไม่นาน ฉู่จิ้งหยวนก็ได้ก้าวขึ้นมายังแท่นกลางพิธีด้วยกิริยาสุขุม ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มบางอยู่ตลอดเวลา ช่วยเสริมให้ภาพลักษณ์ของเขาแลดูอบอุ่นอ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง
“ข้าในฐานะประมุขของจวนสกุลฉู่ ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงานมงคลในวันนี้
เมื่อสิ้นเสียงของสามี หลิวอันเซียงที่ยืนสง่าอยู่เคียงข้างในอาภรณ์สีม่วงเข้มปักดิ้นทองก็ก้าวออกมาข้างหน้า นางจูงมือฉู่หลันให้ก้าวออกมาปรากฏกายต่อหน้าธารกำนัลอย่างสง่างาม
ยามที่แสงแดดส่องกระทบกับดวงหน้าของเด็กสาว พลันเผยให้เห็นใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราได้อย่างชัดเจน ทำให้แขกเหรื่อหลายคนถึงกับเผลออุทานออกมาด้วยความตะลึงในความงามของนางกันถ้วนหน้า ด้วยไม่คาดคิดว่าบุตรีอนุที่ไม่เคยมีตัวตนผู้นี้จะมีรูปโฉมงดงามไม่ด้อยกว่าคุณหนูใหญ่สกุลฉู่ผู้โด่งดังเลยสักนิด
“ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ฉู่หลันคือบุต
