รีในนามของข้าหลิวอันเซียงอย่างถูกต้องตามจารีต นางจะมีฐานะเป็นบุตรีภรรยาเอก มีเกียรติและศักดิ์ศรีเทียบเท่ากับบุตรีภรรยาเอกทุกประการ!”
หลิวอันเซียงประกาศด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและชัดเจน นัยน์ตาหงส์กวาดมองแขกเหรื่อในงานเบื้องหน้าด้วยแววตาจริงจังถึงที่สุด ทำให้ไม่มีใครกล้าเอ่ยคัดค้านแต่อย่างใด
เมื่อสิ้นคำประกาศอันหนักแน่น เสียงปรบมือก็ดังขึ้นรอบด้าน แขกเหรื่อต่างพากันปรับสีหน้าและเข้ามาร่วมแสดงความยินดีตามธรรมเนียม ก่อนที่เหล่าฮูหยินและคุณหนูจากตระกูลต่าง ๆ ทยอยกันนำของขวัญล้ำค่าเข้ามามอบให้ฉู่หลัน ไม่ว่าจะเป็นกำไลหยกเนื้อดี ปิ่นทองฝังมุก หรือผ้าแพรหายาก
ฉู่หลันรู้สึกได้ถึงฝ่ามือที่สั่นระริกของตนเอง ดวงตาของนางวูบไหวด้วยความประหม่าเมื่อถูกจับจ้องโดยคนนับร้อย ทว่าทุกครั้งที่นางเริ่มรู้สึกหวาดหวั่น สัมผัสที่อบอุ่นจากมือของหลิวอันเซียงที่กุมหลังมือของนางไว้เบื้องหลังอาภรณ์ และสายตาที่เปี่ยมด้วยกำลังใจที่ส่งมาเสมอ
“ไม่ต้องกลัวไป ยืดอกขึ้น ยิ้มรับพวกเขาอย่างสง่างามก็พอ” หลิวอันเซียงกระซิบบอกแผ่วเบาข้างหู
คำพูดนั้นราวกับน้ำทิพย์ที่ชโลมใจ ฉู่หลันจึงเริ่มรวบรวมความกล้าขึ้นมา แล้วค่อย ๆ คลี่ยิ้มละมุนพลางเอ่ยขอบคุณแขกเหรื่อด้วยวาจาที่อ่อนหวานและท่าทีนอบน้อม ไร้ซึ่งท่าทีขลาดกลัวเมื่อก่อนหน้าแต่อย่าง
