บทที่ 14 ยอดรัก (1)
อารามชิงฝู
ช่วงบ่ายของวันต่อมา ฉู่จิ้งหยวนได้เดินทางมายังอารามชิงฝูที่ตั้งอยู่บนเนินเขาอันเงียบสงบนอกเมืองหลวง โดยเขาตั้งใจสวมใส่ชุดลำลองเรียบง่ายเพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตา ก่อนจะเดินเลี่ยงไปยังเส้นทางเล็ก ๆ ด้านหลังอาราม มุ่งตรงสู่เรือนรับแขกไม้หลังเก่าที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางดงไผ่เขียวขจี
รอบเรือนแห่งนั้นมีองครักษ์ชุดดำฝีมือดีของสกุลจ้าวยืนประจำการอยู่ทุกทิศทาง เพื่อให้มั่นใจว่าการลักลอบพบกันครั้งนี้จะไม่มีผู้ใดล่วงรู้เด็ดขาด
ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่ห้องโถงด้านใน กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องหอมชั้นสูงที่เขาคุ้นเคยก็ลอยเข้าปะทะจมูก จ้าวซูฉีบุตรีของอัครเสนาบดีจ้าว ผู้เป็นทั้งโฉมงามและยอดรักในเงามืดของเขา นางกำลังนั่งรออยู่ก่อนแล้วด้วยท่าทีดูผ่อนคลาย
“จิ้งหยวน ท่านมาแล้ว” นางเอ่ยเสียงหวานพลางลุกขึ้นก้าวเข้าไปหา
ฉู่จิ้งหยวนไม่รอช้า รีบดึงร่างบางของนางเข้ามาโอบกอดไว้แน่น ทั้งสองคนอิงแอบแนบซบกันชั่วครู่เพื่อระบายความโหยหา โดยจ้าวซูฉีได้ซบหน้าลงกับแผงอกกว้างพลางลูบไล้แขนเสื้อของเขาด้วยความทะนุถนอม ก่อนที่นางจะผละออกเล็กน้อย แล้วส่งสัญญาณให้สาวใช้คนสนิทนำหีบไม้ขนาดเล็กมาวางลงบนโต๊ะ
เมื่อเปิดหีบออกปรากฏให้เห็นตั๋วเงินและทองแท่งที่เรียงรายอยู่ภายในจำนวนมาก พลันทำให้ดวงตาขอ