วนนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดเรื่องนี้ ทว่าเขาเองก็ยังฉลาดพอจะรู้ว่าหากหย่าตอนนี้ท่ามกลางข่าวลือที่แพร่หลาย เขาอาจจะยิ่งถูกตราหน้าว่าทอดทิ้งภรรยายามยากเอาได้ ชื่อเสียงของเขาเองก็คงจะป่นปี้จนกู่ไม่กลับ
ฉู่จิ้งหยวนรวบตัวนางเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง พลางเอ่ยปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“เจ้าใจเย็นก่อนเถิด ข้าเองก็ปรารถนาวันนั้นไม่ต่างจากเจ้า ทว่าตอนนี้สถานการณ์ยังไม่เอื้ออำนวยนัก ขอเวลาให้ข้าได้วางแผนทุกอย่างให้รอบคอบเสียก่อน ข้าสัญญาว่าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ข้าจะมอบตำแหน่งฮูหยินเอกให้เจ้าอย่างสมเกียรติที่สุด”
“ท่านสัญญาแล้วนะ…” จ้าวซูฉีเอ่ยเสียงพร่าพลางใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามแผงอกของเขาอย่างออดอ้อน
“ข้าสัญญา” ฉู่จิ้งหยวนตอบรับก่อนจะก้มลงประทับจุมพิตที่หน้าผากมน