ในขณะที่ลูกในไส้ทั้งสองและสามีร่วมมือกันมอบความตายให้นาง ทว่ากลับมีเพียงคนนอกที่นางไม่เคยเหลียวแลอย่างฉู่หลันคนเดียวเท่านั้นที่หลั่งน้ำตาให้นางจากใจจริง
และที่น่าเจ็บแค้นยิ่งกว่า คือเด็กสาวผู้กตัญญูคนนี้กำลังจะถูกคนสกุลฉู่ส่งไปลงนรกด้วยน้ำมือตัวเอง!
อันโหวผู้นั้น หลิวอันเซียงรู้จักดียิ่งกว่าใคร เขาคือตาเฒ่าตัณหากลับวัยหกสิบปีที่มีรสนิยมวิปริตหื่นกาม และพรากชีวิตเด็กสาววัยแรกรุ่นมานับไม่ถ้วน
หากฉู่หลันถูกส่งไปที่นั่น นางย่อมไม่มีทางมีชีวิตอยู่รอดเกินสามวันเป็นแน่
“ปล่อยนางไป…ข้าขอร้อง พวกเจ้าจะฆ่าข้าก็ฆ่าไป แต่อย่าทำร้ายฉู่หลัน นางไม่เกี่ยวอะไรด้วย!” หลิวอันเซียงเค้นเสียงเอ่ยขอร้องออกมาอย่างยากลำบาก เพราะผ้าขาวที่รัดคอแน่นขึ้นจากเดิม
ฉู่ซือเยว่เงยหน้ามองมารดาด้วยสายตาไม่พอใจ “ท่านแม่! นี่ท่านยังจะช่วยพูดแทนนังแพศยาชั้นต่ำนี่อีกหรือ!”
ความโกรธแค้นของฉู่ซือเยว่พลันเพิ่มขึ้นหลายเท่าจากเดิม นางหันไปสั่งบ่าวรับใช้ด้วยน้ำเสียงดุดัน
“ลากตัวฉู่หลันออกไป! ยิ่งท่านแม่คิดอยากจะช่วยนาง ข้าก็จะยิ่งส่งนางไปตายให้เร็วขึ้นเท่านั้น! พวกเจ้าพาตัวคุณหนูรองไปแต่งตัวให้เรียบร้อย รุ่งเช้าส่งตัวไปจวนอันโหวทันที!”
“ไม่! อย่าทำนาง!”
หลิวอันเซียงกรีดร้องจนสุดเสียง ความโกรธแค้นพลุ่งพล่านถึงขีดสุด ทำให้เส้น
