ียนคันนี้ฉันทำขึ้นเองจริงๆ ตอนนี้ในครัวที่บ้านฉันยังมีเต้าฮวยอีกหม้อหนึ่งด้วย ถือว่าเพื่อเป็นการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ วันนี้ฉันจะขอเลี้ยงเต้าฮวยพวกคุณทุกคน!”
เธอพูดขึ้นพร้อมนำผู้คนกลุ่มหนึ่งเข้าไปในห้องครัวเล็กๆ ของตนเอง
บางคนเดินไปถึงหน้าประตูก็ได้กลิ่นหอมของถั่วเหลือง อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว
บางคนเมื่อเข้าไปในบ้านก็อุทานด้วยความประหลาดใจว่า “หมิงจู นี่เธอทำเองจริงๆ หรือเนี่ย? เต้าฮวยของเธอนุ่มนิ่มขาวสะอาด ดูท่าทางก็น่าอร่อยแล้ว”
“ดูน่ากินมันจะไปพออะไร ต้องกินแล้วอร่อยถึงจะเรียกว่ามีฝีมือ”
หมิงจูพูดพลางให้เจียงตั่วไปหยิบถ้วยที่มีอยู่แค่หกใบในบ้านมา เพื่อให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นได้ดื่ม เธอจึงตักให้แค่ครึ่งถ้วยเท่านั้น เติมดอกกุยช่ายบด เกลือ และน้ำมันงาเป็นเครื่องปรุงรส แล้วให้ชาวบ้านหกคนแรกที่อยู่ใกล้เธอที่สุดได้ดื่มก่อน
หลังจากทั้งหกคนดื่มจนหมด ทุกคนก็ตกตะลึงอย่างมาก!
กลิ่นหอมของถั่วเหลือง กลิ่นหอมของน้ำมันงา ผสมผสานกับกลิ่นหอมของกุยช่าย ส่งเสริมรสสัมผัส พวกเขารู้สึกได้ถึงความอร่อยอย่างล้นเหลือ ที่สำคัญคือหลังจากดื่มแล้ว รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า มีพลังงานเต็มเปี่ยม!
“นี่มัน…อร่อยมากเลยนี่!”
“ฉันอยู่มาสี่สิบปี ยังไม่เคยดื่มเต้าฮวยที่อร่อยขนาดนี้เลย!”
“ใช่ ใช่ อร่อยจนนึก
