ผู้คนรอบข้างหันกลับมามองทั้งสองอีกครั้ง
เจียงตั่วจ้องมองดวงตาเปล่งประกายสดใสของหมิงจู เขายังตกอยู่ในภวังค์ความตกตะลึง
หมิงจูเอ่ยถามอีกครั้ง “ปากภรรยาของคุณรสชาติเป็นยังไงบ้างคะ?”
เจียงตั่วลองลิ้มรสตามคำถามนั้นจริง ก่อนจะตอบเธออย่างจริงจังว่า “รสถั่วเหลือง”
หมิงจูยิ้มหวาน ก่อนจะหันไปมองหมิงเสี่ยวเจี๋ยที่โกรธจัดจนใบหน้าแดงก่ำ
“หมิงเสี่ยวเจี๋ย เก็บความคิดไร้สาระของเธอไปได้แล้ว ฉันบริสุทธิ์ผุดผ่อง และในสายตาผู้ชายของฉันก็มีแค่ฉันเท่านั้น ไม่ว่าเธอจะใส่ร้ายขนาดไหน เขาก็เชื่อฉันอย่างไม่มีเงื่อนไข”
หมิงเสี่ยวเจี๋ยยกมือชี้มาที่หมิงจู สีหน้าเกรี้ยวกราด “แก… นังคนไร้ยางอาย บังอาจมาทำตัวลามกอย่างโจ่งแจ้ง!”
หมิงจูทำหน้าไม่สะทกสะท้าน “ตลกชะมัด เธอมามองฉันจูบผู้ชายของฉันถึงในบ้าน แล้วจะมาหาว่าทำตัวลามก เธอก็เกิดมาจากพ่อแม่ที่ทำตัวลามกที่บ้านไม่ใช่หรือไง?”
เสียงหัวเราะครืนดังขึ้นจากรอบข้าง
หมิงเสี่ยวเจี๋ยตวาด “พวกคุณหัวเราะอะไรกัน! อย่าลืมสิว่าพวกคุณมากับฉันเพื่อจับชู้”
หญิงชราคนหนึ่งที่นั่งอยู่ใกล้ๆ หมิงเสี่ยวเจี๋ยที่สุดหัวเราะออกมา “เสี่ยวเจี๋ย เลิกโวยวายได้แล้ว เมื่อกี้พวกเรามากับเธอตั้งนาน รถลากของคนส่งของเพิ่งมาได้ไม่ถึงสองนาทีก็เตรียมจะไปแล้ว สองนาทีคงทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอก”
ใบห
