เมื่อหมิงจูกลับถึงบ้าน เธอก็เห็นเจียงตั่วเหงื่อไหลท่วม กำลังสับไม้อยู่ใต้ร่มต้นหลิวหน้าประตู เธอหิ้วกะละมัง วิ่งเหยาะๆ อย่างกระตือรือร้นราวกับกระต่ายน้อยมาหาเขา กะพริบตามองเขาปริบๆ “เจียงตั่ว เจียงตั่ว ขอคุยเรื่องหนึ่งด้วยหน่อยสิคะ”
เจียงตั่วหยุดการกระทำ หันหน้ามามองอย่างตั้งใจ รอฟังเรื่องที่เธอต้องการพูด
หมิงจูหันไปนั่งบนก้อนหินข้างเครื่องโม่หินขนาดใหญ่ เงยหน้ามองเขา “คุณป้าข้างบ้าน ภรรยาของลุงต้าเฉิงไม่ค่อยสบาย หาเงินไม่ได้ ฉันเลยอยากชวนมาทำเต้าหู้ด้วยกันค่ะ อย่างน้อยก็จะได้มีรายได้เล็กๆ น้อยๆ เอาไว้จุนเจือครอบครัว แต่ก็ไม่รู้ว่าเหมาะสมหรือเปล่า”
เจียงตั่วมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน เขาย่อมรู้ดีว่าหมิงต้าเฉิงทำงานอย่างบ้าคลั่งทุกวันเพื่อหารายได้เพิ่ม แต่กระนั้นหกคนในครอบครัวก็ยังไม่อิ่มท้อง
การได้ช่วยเหลือพวกเขาเป็นเรื่องที่ดี แต่เขาไม่คิดว่า… หมิงจูเพิ่งจะเริ่มหาเงินได้ ก็คิดถึงเรื่องช่วยเหลือผู้อื่นแล้ว
เจียงตั่วพยักหน้า “นี่เป็นเรื่องที่ดี ไม่มีอะไรไม่เหมาะสม เธอคุยกับพวกเขาหรือยัง?”
“ยังเลยค่ะ นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะตัดสินใจเองได้ ฉันคิดว่าควรจะปรึกษากับคุณก่อน แล้วค่อยไปบอกพี่หลิวที่ตัวเมือง สุดท้ายค่อยไปหาคุณลุงคุณป้า”
เจียงตั่วพยักหน้า แม้เธอจะอายุไม่มากนัก และอ
