ก็ยุ่งอยู่ตลอดทั้งวัน
พอตกค่ำ หมิงจูทำอาหารเสร็จแล้ว เธอก็เรียกทั้งสามลงมากินข้าว
เฉียวปินเหนื่อยจนแทบหมดแรง แต่หลังจากดื่มน้ำวิเศษชาไผ่หินที่หมิงจูชงให้ เขาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่า มีพลังงานเต็มเปี่ยมทันที!
ขณะที่หมิงต้าเฉิงไปเข้าห้องน้ำ เขาก็กระซิบกับเจียงตั่วว่า “หัวหน้าครับ มีไท่สุ้ยนี่แล้ว ชีวิตก็เหมือนเทพเซียนเลยครับ ภรรยาของคุณนี่เก็บสมบัติล้ำค่ากลับมาจริงๆ!”
เจียงตั่วไม่ตอบ สำหรับเขาที่แข็งแรงดีอยู่แล้ว ของแบบนี้ไม่มีความหมายอะไรนัก แต่ถ้าหมิงจูกับป้าดื่มเยอะๆ ก็สามารถบำรุงสุขภาพได้
โดยเฉพาะหมิงชุนนี เธอมีท่าทางดีขึ้นในช่วงสองวันนี้ หมิงจูบอกเขาว่าอาจเป็นเพราะน้ำวิเศษนี้ได้ผล
ขณะที่เจียงตั่วกำลังคิดอยู่ เขาก็เห็นหมิงจูเดินออกมาจากห้องครัว
“แปลกจัง ปกติเวลานี้ป้าก็น่าจะกลับมาแล้ว ทำไมวันนี้ยังไม่เห็นเลยล่ะ?”
เธอถอดผ้ากันเปื้อนออก แล้วเรียกเจียงตั่วที่กำลังดื่มชาอยู่ในลานบ้านว่า “เจียงตั่ว พวกคุณสามคนกินข้าวก่อนเลยนะ ฉันจะไปหาป้า ไม่ต้องรอเราหรอก”
เจียงตั่วเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นจะไปกับเธอ แต่หมิงจูปฏิเสธ
ทั้งสามคนทำงานหนักมาทั้งวันแล้ว คงจะเหนื่อยมาก การตามหาป้าเป็นเรื่องเล็กน้อย เธอจัดการคนเดียวได้
หมิงจูรู้ว่าช่วงบ่ายหมิงชุนนีทำงานเก็บข้าวโพดที่คันนาทางตะวันตกข
