ระทำของหมิงจู แล้วก็เบิกตากว้าง จากนั้นเดินไปหาเจียงตั่วเงียบๆ “หัวหน้าครับ… พี่สะใภ้กำลังทำอะไรอยู่ ทำไมถึงเหมือนกำลังผ่าตัดกระต่ายเลยล่ะครับ?”
เจียงตั่วหันกลับไปมอง ปรากฏว่าหมิงจูกำลังวางกระต่ายลงบนพื้น นั่งอยู่ตรงนั้น แล้วจับมีดเลาะกระดูกราวกับกำลังจับปากกา บรรจงจัดการเครื่องในกระต่ายอย่างเป็นระเบียบ… ดูคล้ายกับหมอที่กำลังผ่าตัดอยู่จริงๆ
ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น เฉียวปินก็เดินไปหาหมิงจูแล้วพูดว่า “พี่สะใภ้ ทำแบบนี้เมื่อไหร่จะหั่นกระต่ายเสร็จล่ะครับ? ให้ผมจัดการดีกว่า!”
เฉียวปินพูดไปพลางหยิบมีดสับที่หมิงจูวางไว้บนเขียง แล้วดึงกระต่ายมาสับเป็นชิ้นๆ อย่างรวดเร็ว…
หมิงจูตกตะลึง และใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น
เธอไม่ได้จับมีดผ่าตัดมาหลายวันแล้ว ดังนั้นเมื่อเห็นซากกระต่าย จึงอดไม่ได้ที่จะอยากจะผ่าดูข้างใน เพื่อตรวจสอบว่ากระต่ายตัวนี้มีปัญหาอะไรหรือไม่
ไม่คิดว่าคนคนนี้…จะมือไวขนาดนี้!
เมื่อเฉียวปินสับกระต่ายเสร็จ เขาก็มองไปที่หมิงจูอย่างภาคภูมิใจ “เป็นไงบ้างครับพี่สะใภ้ สับได้ขนาดนี้พอใช้ได้ไหมครับ?”
เอาเถอะ เขาจัดการให้แล้ว เธอก็ประหยัดเวลาไปได้
หมิงจูชูนิ้วโป้งให้เฉียวปิน และชมเชยว่า “ผู้กองเฉียวมีฝีมือการใช้มีดที่ดีจริงๆ เก่งกาจมาก เยี
